Ευχές

Ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος 2011

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Χρόνια Πολλά!

Πάγκαλος ασχημονών

"Ύποπτες" δηλώσεις Πάγκαλου!

ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ
Τετάρτη, 1 Δεκέμβριος 2010 - 06:39

Eίναι «αντιπαραγωγικοί» οι πιλότοι της Πολεµικής µας Αεροπορίας, κατά τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης κ. Πάγκαλο. Αντιθέτως, φανταζόµαστε ότι θεωρεί παραγωγικό όλο το πολιτικό προσωπικό, τα κοµµατικά τους στελέχη που διόρισαν τα κόµµατα στη Βουλή, τους συµβούλους των υπουργείων. Τις δηλώσεις αυτές δεν τις κάνει ένας οποιοσδήποτε, τις κάνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Είναι πρόκληση για τα παιδιά αυτά που παίζουν κορώνα-γράµµατα κάθε µέρα τη ζωή τους πάνω από τους ελληνικούς αιθέρες να θεωρούνται… «αντιπαραγωγικοί». Πάλι καλά που ο κ. Πάγκαλος δεν τους είπε και τεµπέληδες κι ακόµη καλύτερα που δεν τους χρέωσε τη χρεοκοπία της χώρας. Σε αυτή τη χώρα όλα θα πρέπει να τα περιµένει κανείς. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση συζητά για τα πετρέλαια του Αιγαίου. Πάλι καλά που υπάρχουν και οι Τούρκοι επίσηµοι και µαθαίνουµε κι εµείς ορισµένα πράγµατα. Σε διαφορετική περίπτωση θα είχαµε πλήρη µεσάνυχτα.

Μήπως, λοιπόν, ο κ. Πάγκαλος θεωρεί ότι οι πιλότοι θα πρέπει στο εξής να κάθονται στις βάσεις τους για να µην αναχαιτίζουν τα αεροπλάνα της γείτονος; Και να βρούµε, βρε αδελφέ, στους ιπτάµενους να κάνουν κάτι. Ας πούµε να εξασκηθούν στη ραπτική και να είναι έτσι παραγωγικοί. Μήπως θεωρούν τις αναχαιτίσεις «ενοχλητικές» και δεν βρίσκουν άλλο τρόπο για να µας το πουν; Μήπως κάνουν κακό στις διαπραγµατεύσεις και ψάχνουν έναν εύσχηµο τρόπο για να τις σταµατήσουν;

Αυτά, πάντως, δεν είναι σοβαρά πράγµατα. Μα καθόλου σοβαρά. Και µάλιστα όταν λέγονται από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης. Αν ο αντιπρόεδρος λέει τέτοιες αρλούµπες, τι να περιµένουµε από τους άλλους; Εδώ όµως έχουµε να κάνουµε µε κάτι σοβαρότερο, απ’ ό,τι φαίνεται. Μας προετοιµάζουν για κάτι. Προλειαίνουν το έδαφος για κάτι σηµαντικό. Μας το φέρνουν σιγά σιγά, γλυκά γλυκά. Αν δεν είναι έτσι, αν εµείς έχουµε καταλάβει λάθος, τότε χρειάζεται να βγει η κυβέρνηση και να πει κάτι. Κι αυτό το κάτι δεν µπορεί να είναι παρά η επίσηµη αποδοκιµασία των δηλώσεων του κυρίου αντιπροέδρου.

Όχι, κύριε Πάγκαλε. Οι πιλότοι δεν είναι «αντιπαραγωγικοί». Αντιπαραγωγική είναι η κυβέρνησή σας που εδώ και µήνες δεν κάνει τίποτε άλλο από το να «πυροβολεί» αναίτια διάφορες κοινωνικές οµάδες. Αν θέλετε, µπορείτε να «πυροβολήσετε» τους κοµµατικούς σας στρατούς που εδώ και χρόνια έχουν καταλάβει τον δηµόσιο τοµέα. Μπορείτε να βάλετε ένα τέλος στο κοµµατικό κράτος. Αυτό θα ήταν υπηρεσία προς την πατρίδα. Το να κατηγορείται, όµως, άδικα και αναίτια τους πιλότους της Πολεµικής Αεροπορίας, οι οποίοι και αµείβονται µε ψίχουλα σε σχέση µε τους εκλεκτούς σας, είναι εντελώς παράλογο και ύποπτο.

Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@capital.gr

Πηγή: http://hellenicinterest.blogspot.com/2010/12/blog-post_02.html

Παραληρήματα

Ρατσιστικό παραλήρημα

φιλοσκοπιανών υπέρ Σόντρα!

Το γνωστό σούργελο του διαδικτύου Vodenka (=Εδεσσαία) ή belo more (=Άσπρη Θάλασσα = Μεσόγειος, στις σλαβικές γλώσσες) ανήρτησε χθες στο ανεπανάληπτο ιστολόγιό της "belomorska macedonia", ένα υστερικό κείμενο-κάλεσμα στήριξης του απερχόμενου Δήμαρχου Σόντρα, το οποίο θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί από προβοκατόρικο μέχρι μνημείο ρατσιστικής ηλιθιότητας! Απολαύστε το...

ΔΕΕ

Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΕΔΕΣΣΑΣ

Του Αλέξανδρου Εδεσσαίου

Εδώ και καιρό ο Δήμος Έδεσσας έχει στοχοποιηθεί από όλο τον ακροδεξιό χώρο της Βόρειας Ελλάδος και ιδιαίτερα των ακροδεξιών της Έδεσσας με πλούσιο χουντικό βιογραφικό.

Αυτό συμβαίνει εξαιτίας της παρουσίας σε αυτό ελλήνων πολιτών με μακεδονική εθνοτική καταγωγή οι οποίοι όμως αρνούνται να κάνουν ψευδή δήλωση αποποίησης της καταγωγής τους. Συχνά – πυκνά διοργανώνονται αντιμακεδονικές φιέστες μίσους στις οποίες προσκαλείται ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο. Η παρουσία σε αυτές αποτελεί τεκμήριο ελληνικότητας για τους ακροδεξιούς εθνικιστές. Ανάμεσα σε αυτές τις εκδηλώσεις είναι και η κατάθεση στεφάνων στα αγάλματα των δολοφόνων των προγόνων των γηγενών κατοίκων της πόλης, όπως αυτό του πελλοπονήσιου (Σημ. ΔΕΕ: sic!) αντιμακεδόνα συμμορίτη Άγρα, του οποίου το άγαλμα είναι τοποθετημένο πάνω από τους τάφους των προγόνων των σημερινών γηγενών μακεδόνων, στο παλαιό νεκροταφείο στο σημερινό πάρκο των Καταρρακτών.

Οι εθνικιστικές και ακροδεξιές ομάδες πρωτοστατούν στην τοποθέτηση μνημείων τα οποία αντί να ενώνουν διχάζουν την τοπική κοινωνία, τραυματίζοντας καίρια την διεθνοτική αρμονική συνύπαρξη, κυρίως ανάμεσα στους γηγενείς και τους πρόσφυγες.

Σε αυτά ανήκει το αμφιλεγόμενο μνημείο στο πάρκο - πλατεία Μ. Αλεξάνδρου (Σπηλιά) στην Έδεσσα το οποίο διχάζει την τοπική κοινωνία αφού τιμούνται πρόγονοι συμπολιτών μας χωρίς συγκεκριμένη προσωπική προσφορά στη πόλη αλλά λόγω της προσφυγικής καταγωγής τους και μόνο, ενώ αντίστοιχα αυτό δεν συμβαίνει με τους γηγενείς οι οποίοι τιμούν τους προγόνους τους με μνημεία τοποθετημένα στα νεκροταφεία της πόλης.

Την ίδια στιγμή μερικοί ακροδεξιοί της Έδεσσας, προσφυγικής καταγωγής με βεβαρημένο παρελθόν συνεργασίας με τις γερμανικές ναζιστικές αρχές κατοχής πρωτοστάτησαν στην τοποθέτηση προσβλητικού μνημείου προς τιμή των γηγενών μακεδόνων παρουσιάζοντάς τους ως αμόρφωτους και άξεστους αγρότες. Δίχως φυσικά να τους το ζητήσουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, απόδειξη πρωτοφανούς ασέβειας και κατακτητικής υπεροψίας...

Αλλά και το μνημείο προς τιμή του μακεδόνα βασιλιά του μέγα αλέξανδρου τοποθετήθηκε με πρωτοβουλία επαγγελματιών πατριδοκάπηλων, με σκοπό την εθνικιστική ιδιοτελή και με το αζημίωτο εκμετάλλευση του.

Εκτός από τα μνημεία οι επιθέσεις των ακροδεξιών κατοίκων της Έδεσσας σε πολιτιστικές εκδηλώσεις τοπικών συλλόγων που καλλιεργούν τον μακεδονικό πολιτισμό, τα μακεδονικά τραγούδια και χορούς, στην κατεύθυνση της απαγόρευσής τους ήταν καθημερινές και πρωτοφανείς, με προσωπικές επιθέσεις στους μακεδόνες λάτρεις της οικογενειακής τους παράδοσης…

Σε όλα τα παραπάνω ήλθε να προστεθεί η εμφάνιση τα τελευταία χρόνια τοπικών εφημερίδων υπερεθνικιστικού χαρακτήρα, οι οποίες μοιράζονται δωρεάν..!! κινώντας υποψίες για τους χρηματοδότες τους, με έντονο αντιμακεδονικό έργο οι οποίες μαζί με την ήδη προϋπάρχουσα εφημερίδα επιδόθηκαν σε πρωτοφανή καθημερινή επίθεση εναντίον του Δήμου και προσωπικά του Δημάρχου Γιάννη Σόντρα, δίνοντας την εντύπωση ότι εκτελούν εντεταλμένο έργο του βαθέος ελληνικού κράτους...

Τα παραπάνω φυσικά δεν αναιρούν τις υπαρκτές ευθύνες του Δημάρχου και όλης της παράταξής του στην αντιμετώπιση χρόνιων προβλημάτων της πόλης, παρά τα θετικά επιτεύγματα αλλά και την ανεκτική του στάση απέναντι στις φασιστικές συμμορίες της πόλης…

Ούτε το πολυετές της Διοίκησης του Δήμου Έδεσσας και την φυσική της φθορά, βασική αιτία για αλλαγή…

Ως απόρροια όλων των παραπάνω η ανάπτυξη των ακροδεξιών χρυσαυγίτικων δυνάμεων στην πόλη της Έδεσσας, οι οποίες απετέλεσαν τον πυρήνα της δεξιάς παράταξης, αφού τα στελέχη της Ν.Δ. στελέχωσαν τον συνδυασμό την τελευταία στιγμή και ύστερα από πολλές πιέσεις της σαμαρικής ηγεσίας…

Έτσι δεν είναι τυχαίο ότι οι ακροδεξιοί αντιμακεδόνες κατέλαβαν τις πρώτες θέσεις στον παραπάνω συνδυασμό, επιφυλάσσοντας ένα πολύ σκοτεινό μέλλον για την πόλη της Έδεσσας…

Το κυρίαρχο στοιχείο στις παραπάνω δημοτικές εκλογές ήταν ο έντονος πολιτικός χαρακτήρας και η υψηλή αποχή, ως αντίδραση στον δικομματισμό εξουσίας σε συνδυασμό με την δυσπιστία στον ανεύθυνο λαϊκισμό των μικρών κομμάτων. Η δικαιολογημένη αυτή αντίδραση προήλθε από ανένταχτους πολίτες, κατά πλειοψηφία κεντρο-αριστερού χαρακτήρα…

Έτσι εκ των πραγμάτων αναδεικνύεται ο διλημματικός χαρακτήρας του δεύτερου γύρου των εκλογών, με την κυριαρχία του ερωτήματος ποιος συνδυασμός είναι καλύτερος ή τουλάχιστον λιγότερο χειρότερος και όχι φυσικά ποιος θα ήταν ο επιθυμητός...

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για τους παραπάνω λόγους στον Δήμο Έδεσσας, όπου οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στους δύο συνδυασμούς...

Αυτόν με τον ακροδεξιό-αντιμακεδονικό παράνομο πυρήνα και αυτόν με τον υποχωρητικό χαρακτήρα του σημερινού Δημάρχου….

Οι ακτιβιστές μακεδόνες του Δήμου Έδεσσας κρούουν τον κώδωνα του εκφασιστικού κινδύνου και προειδοποιούν για τις συνέπειες εκ μέρους των ιδεολογικών απογόνων, αυτών οι οποίοι πότιζαν με ρετσινόλαδο τους αθώους παππούδες μας και κατόπιν τους έστελναν εξορία στα ξερονήσια…

Για αυτό καλούν σε συστράτευση όλων των υγιών δυνάμεων της πόλης σε ένα μέτωπο απώθησης της ακροδεξιάς υπερεθνικιστικής λαίλαπας, η οποία ήδη προετοιμάζει μέτρα προγραφών και διώξεων στη πόλη της Έδεσσας.

Για τους παραπάνω λόγους και με τις προαναφερθείσες ενστάσεις είμαστε πεπεισμένοι ότι η επιλογή του Γιάννη Σόντρα αποτελεί την καλύτερη από τις δύο προτάσεις για το μέλλον της Έδεσσας.

(Σημ. ΔΕΕ: Πέρα από τις ανατριχιαστικές ανορθογραφίες, οι ανακρίβειες και και το λυσσαλέο μίσος που ξεχειλίζει από το παραπάνω κείμενο εντυπωσιάζουν. Ποιοί είναι άραγε αυτοί οι "ακροδεξιοί της Έδεσσας, προσφυγικής καταγωγής με βεβαρημένο παρελθόν συνεργασίας με τις γερμανικές ναζιστικές αρχές κατοχής"; Προφανώς οι γερμανικές αρχές κατοχής δεν συνεργάστηκαν με παιδάκια 5-10 χρονών! Άρα αυτοί οι "προσφυγικής καταγωγής" με το "βεβαρημένο παρελθόν" που βυσσοδομούν εναντίον των "εθνικά Μακεδόνων" (=κρυπτοβουλγάρων) πρέπει να είναι σήμερα 90-100 χρονών! ).

Οι επισημάνσεις είναι δικές μας και δεν υπάρχουν στο αρχικό κείμενο, το οποίο, σύμφωνα με πληροφορίες το έγραψε ο Β.Κ. και το επεξεργάστηκε ο Β.Π.

Πηγή: http://edessadee.blogspot.com/2010/11/blog-post_11.html

Το "μνημόνιο" του 1843

MNHMONIO 1843...

Διαβάστε τι έγινε στην ελληνική οικονομία το 1843, συγκρίνετε το με το σήμερα και θα αντιληφθείτε τι συμβαίνει στην παγκόσμια και στην ελληνική ιστορία, ανεξαρτήτως εποχών, προσώπων και ονομάτων. Η σύγκριση, μόνο ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει. Έχουμε και λέμε:

Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει στις τράπεζες της Ευρώπης τα τοκοχρεολύσια παλιότερων δανείων που είχε πάρει η χώρα. Δυστυχώς τα λεφτά δεν είχαν πάει σε υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης και στα λούσα του παλατιού και των Βαυαρών συμβούλων του στέμματος. (Σας θυμίζει τίποτα;) Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό τών συνολικών εσόδων του ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Στην πραγματικότητα, με την καταβολή των τόκων δεν περίσσευε τίποτα να επενδυθεί προς όφελος του ελληνικού λαού. (Αυτό μήπως;)

Την άνοιξη του 1843, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα λιτότητας, τα οποία όμως δεν αποδίδουν τόσο ώστε να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα για την ετήσια δόση χρήματα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1843, η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά. Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά. (Βρε κάτι συμπτώσεις...)

Αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο (!), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό επιπλέον ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών, που θα δοθούν στους δανειστές της. (Πάμε πάλι απ' την αρχή. Σας θυμίζει τίποτα;)

Για να είναι σίγουροι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους, αλλά και των ποσών που εισπράττονται. (Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει...)

Για να μην πολυλογώ, σας αναφέρω τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου. Κάθε ομοιότητα με την εποχή μας είναι εντελώς τυχαία και πέραν των προθέσεων του ιστορικού:

1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν.

2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες.

3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ενστόλων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια.

4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της “δεκάτης”, που ήταν ο φόρος για την αγροτική παραγωγή.

5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.

6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα.

7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους.

8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου.

9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό.

10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες “εθνικές γαίες” με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης.

11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού.

Δεν είναι ανατριχιαστικά όμοια με την εποχή μας; Είδατε που οι οικονομικές συνταγές λιτότητας είναι σαν το παλιό καλό κρασί; Ίδιες, αιώνιες, ανυπόφορες. Κι επειδή ξέρω ότι θα ρωτήσετε “τι πέτυχαν με όλα αυτά;”, σας απαντώ: Ο κόσμος εξαθλιώθηκε για μεγάλο διάστημα, οι ξένοι πήραν ένα μέρος των χρημάτων τους, η χώρα είδε κι έπαθε να συνέλθει, αλλά φαλίρισε ξανά μετά από πενήντα ακριβώς χρόνια, με το “Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν” του Χαριλάου Τρικούπη το 1893. Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, από πολλούς ιστορικούς θεωρείται μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα.

Πηγή: http://hellenicinterest.blogspot.com/2010/10/1843.html

Η Μηχανή του Κατεστημένου

Κυκλοφόρησε από τις "Εναλλακτικές Εκδόσεις" η β΄ έκδοση του εξαντλημένου εδώ και χρόνια εκτεταμένου διηγήματος Πολιτικής Επιστημονικής Φαντασίας "Η Μηχανή του Κατεστημένου" του Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη, με εισαγωγικό σημείωμα της Καθηγήτριας της Αγγλικής Φιλολογίας του ΑΠΘ Δόμνας Παστουρματζή, που διδάσκει αμερικανική λογοτεχνία και επιστημονική φαντασία.

Πρόλογος του Συγγραφέα στην β΄ έκδοση

Έγραψα την «Μηχανή του Κατεστημένου» πριν 30 χρόνια, σε μια περίοδο επίπονων αναζητήσεων, επαγγελματικών, πολιτικών, κοινωνικών, φιλοσοφικών, καθώς και έντονων προσωπικών προβληματισμών. Κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1985 και από την αρχική συγγραφή του μέχρι σήμερα (έχοντας εξαντληθεί εδώ και χρόνια), πέρασε ένα τέταρτο αιώνα μέσα στο οποίο συνέβησαν τεράστιες ανακατατάξεις, πολιτικές και κοινωνικές, αλλά και απίστευτες τεχνολογικές εξελίξεις.

Υπήρχε κάποιος λόγος να επανεκδοθεί αυτό το βιβλίο στην αρχική του μορφή ή έπρεπε να γράψω ένα άλλο, που θα ενσωμάτωνε όλες αυτές τις αλλαγές, θα αφομοίωνε τα νέα ερεθίσματα και θα έδινε μια άλλη, διαφορετική εκδοχή για τον κόσμο του Μέλλοντος;

Κατέληξα στην άποψη για την επανέκδοση, χωρίς να αποκλείω εντελώς την δεύτερη περίπτωση, εφ’ όσον βέβαια υπάρξουν κάποιες προϋποθέσεις. Αυτές οι προϋποθέσεις σχετίζονται άμεσα με τα δεδομένα της εποχής και το πρίσμα με το οποίο παρατηρείς και στην συνέχεια προεκτείνεις τις παραμέτρους στο μέλλον. Αυτό το πρίσμα θεωρώ ότι είναι η ψυχική διάθεση του συγγραφέα.

Μια απαισιόδοξη θεώρηση θα κατέληγε σε ένα βιβλίο αντίστοιχο με τον σκοτεινό κόσμο της τριλογίας του Γουίλλιαμ Γκίμπσον (William Gibson – Neuromancer, Burning Chrome, Count Zero), έναν παγκοσμιοποιημένο πλανήτη όπου κυριαρχούν οι κολοσσιαίες πολυεθνικές, η υψηλή τεχνολογία τους (High Tech) και οι ανταγωνισμοί τους, με την υπόλοιπη ανθρωπότητα υποβαθμισμένη και βουτηγμένη στην ευρεία χρήση κάθε είδους ψυχοτρόπων ουσιών, στην διαφθορά και τον εκφυλισμό, με αιματηρές συγκρούσεις συμμοριών, με τα μέλη της σχεδόν άβουλες μαριονέτες και κάποιους λίγους να επιβιώνουν με την χρήση της λεγόμενης «χαμηλής τεχνολογίας» (Low Tech).

Προτίμησα την αισιόδοξη προοπτική, παρ’ όλο που της δίνω τις λιγότερες πιθανότητες, με αποτέλεσμα την απλή επανέκδοση του βιβλίου που κρατάτε στα χέρια σας. Υπενθυμίζω ότι «Η Μηχανή του Κατεστημένου» υπήρξε ένα προφητικό έργο, αν αναλογιστεί κάποιος την εποχή που γράφτηκε. Όταν μάλιστα πρωτοκυκλοφόρησε, δέχτηκα πάμπολλα ειρωνικά σχόλια και κριτικές για την «αχαλίνωτη φαντασία» μου, που προέβλεπε την κατάρρευση της τότε παντοδύναμης Σοβιετικής Ένωσης. Πέντε χρόνια μετά, αποδείχθηκε ότι η φαντασία μου δεν ήταν καθόλου «αχαλίνωτη». Υποθέτω ότι και πάλι πολλοί θα σπεύσουν να σαρκάσουν την (μη πραγματοποιηθείσα προς το παρόν) πρόβλεψή μου για την κατάρρευση των Ηνωμένων Πολιτειών. Θα τους συνιστούσα να κρατούν μικρό καλάθι. Ο χρόνος θα δείξει…

Με την ευκαιρία θα ήθελα να ευχαριστήσω τόσο την Καθηγήτρια του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κα Δόμνα Παστουρματζή, που διδάσκει Λογοτεχνία της Επιστημονικής Φαντασίας στο Τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας (κάτι που θεωρώ τρομερά πρωτοποριακό για τα δεδομένα της ελληνικής ακαδημαϊκής πραγματικότητας), η οποία διέθεσε πολύτιμο χρόνο ασχολούμενη με το βιβλίο μου, όσο και τον Εκδότη Γιώργο Καραμπελιά, ο οποίος δέχτηκε να επανεκδώσει αυτό το βιβλίο, έναν πραγματικά μεγάλο διανοητή και κυρίως ακαταπόνητο αγωνιστή, που δυστυχώς ανήκει σε μια κατηγορία που εκλείπει με γοργούς ρυθμούς στον δύσμοιρο αυτόν τόπο.

Τους ευχαριστώ ειλικρινά και τους δύο «εκ βάθους καρδίας»…
ΔΕΕ

Πηγή: http://vivliofiloi.blogspot.com/2010/08/blog-post_28.html

Μη-συμβατικές σαπουνόφουσκες

Τα ημαρτημένα (βεβαίως, βεβαίως)

και οι μη-συμβατικές αερολογίες

Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη

Κυκλοφόρησε σχετικά πρόσφατα από τις εκδόσεις "Παπαζήση" το βιβλίο: "Τα ημαρτημένα του Λεξικού Μπαμπινιώτη" (Σελίδες: 765 - Ημ. Έκδοσης: 27/05/2010), ένα νέο μαργαριτάρι των μη-συμβατικών θεωριών με θέμα (υποτίθεται) την κριτική του Λεξικού Μπαμπινιώτη, αλλά στην πραγματικότητα (όπως ομολογούν και οι ίδιοι) την πολεμική εναντίον της παγκοσμίως αποδεκτής επιστημονικής θεωρίας της ινδοευρωπαϊκής οικογενείας γλωσσών και την προβολή ψευδοθεωριών Παραφιλολογίας και Παραγλωσσολογίας. Συγγραφείς αυτού του πονήματος, ο συνταξιούχος καθηγητής Κοινωνιολογίας της Παντείου κ. Βασ. Φίλιας και ο κ. Γιάννης Πρινιανάκης (μηχανολόγος!), συγγραφέας δύο άλλων παραληρηματικών έργων: "Γλώσσα ελληνική: Η γλώσσα των γλωσσών" και "Η γλώσσα των Ελλήνων είναι η γλώσσα που ομιλεί η φύση"!

Παραθέτω από το οπισθόφυλλο του εν λόγω βιβλίου:

Η παρούσα εργασία, στηριζόμενη σε ισχυρή τεκμηρίωση και με συγκεκριμένα στοιχεία, καταρρίπτει την ινδοευρωπαϊκή θεωρία. Σκοπός των συγγραφέων είναι να καταδείξουν το ετοιμόρροπο και ασταθές του ινδοευρωπαϊκού οικοδομήματος, αλλά και το πώς αυτό οδηγεί στην ακατανοησία της ελληνικής γλώσσας, και όχι να προσθέσουν μια ακόμα επίκριση στο έργο του κ. Μπαμπινιώτη. Το λεξικό Μπαμπινιώτη αποτελεί κατά τη γνώμη μας, την χαοτική έκφραση μιας αντιεπιστημονικότητας, γι αυτό και επικρίνεται τόσο για τις αστήρικτες ετυμολογίες του όσο και για το ότι αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυθαίρετης εφαρμογής αυτής της αστήρικτης ινδοευρωπαϊκής θεωρίας στην πράξη. Το ανά χείρας έργο δεν θα είχε λόγο υπάρξεως, εάν το αντικείμενο πού πραγματεύεται ο λεξικογράφος δεν το επέβαλλε, αφ' ενός μέν διότι αφορά την «ολομέλεια» του έθνους, αφ' ετέρου δέ διότι "το τω σμήνει μη συμφέρον ουδέ τη μελίσση συμφέρει" κατά την ρήσιν τού εστεμμένου φιλόσοφου, Μάρκου Αυρηλίου [εις εαυτόν, ΣΤ',νδ'] Η συγγραφή μας στέκεται απέναντι στα ατεκμηρίωτα ινδοευρωπαϊκά, πού αίρουν τις αμαρτίες και την ημιμάθεια των μετριοτήτων, αλλά και των εν πλήρει συγχύσει τελούντων ινδοευρωπαιστών. Για εμάς τούς εναπομείναντες πιστούς των γκρεμισμένων Παρθενώνων και των ορφανών Καρυάτιδων, για εμάς τους θαυμαστές των θρυμματισμένων ειδώλων και των αθανάτων ιδεών, η γλώσσα είναι θρησκεία και της θρησκείας αυτής αρχιεροφάντης, αρχιερέας και αρχιμυσταγωγός είναι ο Όμηρος και ιερείς του οι Αισχύλοι, οι Πλάτωνες, οι Αριστοτέληδες, οι Ηράκλειτοι, οι Επίκουροι,οι Αριστοφάνηδες, οι Πλούταρχοι πειθόμενοι τοις κοίνων ρήμασι πορευόμαστε και όχι τοις των θεραπόντων των ανυπάρκτων Ινδοευρωπαίων.

Απόλυτα μας εκφράζει ο λόγος του Ψυχάρη [Το ταξίδι μου, Εισαγωγή] :

"Γλώσσα και πατρίδα είναι το ίδιο. Να πολεμά κανείς για την πατρίδα του ή για την εθνική του γλώσσα ένας είναι ο αγώνας. Πάντα αμύνεται περί πάτρης".

(Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από το βιβλίο του Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη «"Μη-συμβατικές" θεωρίες: Οι κερδοσκόποι του "ελληνισμού" και ο φενακισμός των αφελών»)

Παραφιλολογία και Παραγλωσσολογία

"...Ένα από τα προσφιλέστερα πεδία ενασχόλησης και παραλογισμού των οπαδών των «μη-συμβατικών» θεωριών, είναι ο τομέας της Γλώσσας και ειδικότερα ο επιστημονικός κλάδος της Γλωσσολογίας […] Προφανώς η Γλωσσολογία δεν τους απασχολεί ως καθεαυτό επιστημονικό αντικείμενο, αλλά πάντοτε σε σχέση με την Ιστορία και την Προϊστορία, με τις οποίες την συνδέουν μέσα από έναν κυκεώνα φαιδρολογημάτων και αερολογιών […] Αυτού του είδους τις γλωσσικές και γλωσσολογικές ταχυδακτυλουργίες, τις κατατάσσω στην λεγόμενη «μη-συμβατική» Γλωσσολογία.

Η «μη-συμβατική» Γλωσσολογία είναι ο κατ’ εξοχήν χώρος όπου αποχαλινώνονται πλήρως όλοι εκείνοι. που κατέχοντας μερικά κολυβογράμματα, πιστεύουν ότι είναι έτοιμοι να αποφανθούν για οτιδήποτε έχει σχέση με την ελληνική Γλώσσα και Γραφή επί των οποίων αυτοανακηρύσσονται ειδήμονες και παντογνώστες. […] Αν κάποιος έχει την υπομονή να ανατρέξει σε γλωσσολογικές και γλωσσικές «αναλύσεις» των διαφόρων οπαδών της «μη-συμβατικής» Γλωσσολογίας και έχει στοιχειώδεις γνώσεις πάνω στο θέμα και κυρίως απλή λογική, θα «πάθει μεν την πλάκα του», για να χρησιμοποιήσω την τρέχουσα λαϊκή έκφραση, από τις απίθανες συγκρίσεις και τα εξωφρενικά συμπεράσματα, αλλά τον διαβεβαιώνω ότι θα εξασφαλίσει γέλιο για τα επόμενα δέκα τουλάχιστον χρόνια! (βλ. χαρακτηριστικό κείμενο στα Παραρτήματα – α΄ Το μυστήριο του Ελληνικού αλφαβήτου»).

Θα πρέπει βέβαια να παραδεχθώ ότι το φαινόμενο δεν είναι αποκλειστικά ιθαγενές και αυτού του τύπου οι γλωσσολογικές «αναλύσεις» έχουν βεβαρημένο παρελθόν και σε βάθος χρόνου, αλλά και από τους πάμπολλους θιασώτες του είδους, κάθε ηλικίας και εθνικότητας. Οι Γερμανοί Ακαδημαϊκοί έχουν μάλιστα και μια συγκεκριμένη έκφραση για τις αφελείς και απλοϊκές αυτές «αναλύσεις» και τους επίδοξους αυτούς «γλωσσολόγους» που «ελαφρά τη καρδία» (και με ακόμη ελαφρότερο μυαλό θα έλεγα), παρασυρμένοι από κάποιες ηχητικές κυρίως ομοιότητες μεταξύ λέξεων διαφορετικών γλωσσών, καταλήγουν σε φαιδρά και ανυπόληπτα συμπεράσματα περί συγγενείας γλωσσών και διαλέκτων, τελείως ασχέτων μεταξύ τους και το σπουδαιότερο, σε συγγένειες και καταγωγές φυλών και λαών, που ούτε κατά φαντασία θα μπορούσαν να έχουν σχέση. Αυτές οι ηχητικές ομοιότητες αποκαλούνται “kling-klang ähnlichkeiten”, που περιγράφουν επακριβώς την κατάσταση.[…]

Η Γλωσσολογία, αυτός ο τόσο ενδιαφέρων, αλλά εξ ίσου ταλαιπωρημένος από ευφάνταστους ερασιτέχνες επιστημονικός κλάδος, έχει πραγματοποιήσει εκπληκτική πρόοδο από τον 19ο αιώνα, όταν ουσιαστικά τέθηκαν τα θεμέλια της σύγχρονης Γλωσσολογίας, μέχρι σήμερα. Ειδικότερα, δύο τομείς της, η Συγκριτική Γλωσσολογία (Comparative Linguistics), που εξετάζει με τις σχέσεις συγγένειας μεταξύ διαφόρων γλωσσών και η Ιστορική Γλωσσολογία (Historical Linguistics), που μελετά τις μεταβολές που υφίσταται μια γλώσσα στο πέρασμα του χρόνου (Διαχρονία), έχουν να επιδείξουν εντυπωσιακά πράγματι αποτελέσματα. Έτσι, είμαστε σήμερα σε θέση να παρακολουθήσουμε όχι μόνον την πορεία μιας γλώσσας συνολικά στο πέρασμα των αιώνων, αλλά και μιας συγκεκριμένης λέξης, από την σημερινή της μορφή μέχρι το απώτερο παρελθόν. Μπορούμε μάλιστα να ανασυστήσουμε την προγονική μορφή της που είχε αρχικά με βάση συγκεκριμένους και αυστηρούς γλωσσολογικούς κανόνες και νόμους. Οι παλαιότεροι και ίσως πλέον γνωστοί από αυτούς τους νόμους της Γλωσσολογίας είναι ο νόμος του Grimm (1822) και ο νόμος του Verner (1875), που ερμηνεύουν τις φωνητικές αλλαγές μέσω των οποίων διαφοροποιήθηκαν βαθμιαία οι σημερινές θυγατρικές Αριοευρωπαϊκές (Ινδοευρωπαϊκές) γλώσσες από την αρχική αριοευρωπαϊκή πρωτογλώσσα (βλ. σχετικά την ανάρτηση του παρόντος ιστολογίου: Η μεθοδολογία της Ιστορικής Γλωσσολογίας http://ethnologic.blogspot.com/2009/10/blog-post_14.html).

Αυτό λοιπόν το «σπορ», που ιδιαίτερα τον 19ο και στις αρχές του 20ου αιώνα διάφοροι ερασιτέχνες επιδίδονταν μετά μανίας, δηλ. τα γλωσσολογικά «παιχνίδια εικασίας» (guessing games) με τις συγκρίσεις διαφόρων ομόηχων λέξεων από δύο ή περισσότερες γλώσσες και την εξαγωγή συμπερασμάτων για τις φυλετικές, ανθρωπολογικές, εθνολογικές και πολιτιστικές συγγένειες μεταξύ ασχέτων λαών, μόνον ως παραδοξότητες ή και γελοιότητες μπορούν να εκληφθούν στην σημερινή εποχή. Ας δώσουμε μερικά παραδείγματα : Η λέξη για τον οφθαλμό στην Νεοελληνική είναι μάτι και στην Μαλαϊκή (την γλώσσα των κατοίκων της Μαλαισίας και κάποιων γειτονικών περιοχών στην ΝΑ Ασία) είναι μάτα (mata). Το ρήμα τρώγω στην αρχαία Ελληνική ήταν εσθίω, στην Γερμανική έσσεν (essen) και στην διάλεκτο του Ριφ (Rif, Δυτ. Αλγερία) της βερβερικής γλώσσας είναι esh-εςς (ςς , σσ = παχύ σίγμα), ενώ η αρχαιοελληνική λέξη αίγα (κατσίκα) έχει το αντίστοιχό της στην βερβερική διάλεκτο Σσίλα (Shilha, Μαρόκο) όπου η αίγα-κατσίκα λέγεται άγιαντ (a-yad) - βλ. σχετικά James M. Anderson: Structural Aspects of Language Change, London 1973, σελ. 69.

Τέτοιες τυχαίες ηχητικές ομοιότητες λέξεων υπάρχουν μεταξύ όλων των γλωσσών του κόσμου και παύουν να είναι τυχαίες μόνον όταν η επιστημονική έρευνα, ακολουθώντας συγκεκριμένη μεθοδολογία και αυστηρούς γλωσσολογικούς κανόνες και Νόμους, αποδείξει ότι υπάρχει γλωσσική συγγένεια ή πιστοποιήσει ότι είναι απλώς γλωσσικά δάνεια (βλ. σχετικά στα Παραρτήματα – ιε΄ Ετυμολογικά και το εξαιρετικό βιβλίο του γλωσσολόγου Βασίλη Αργυρόπουλου: Αρχαιολατρία και Γλώσσα. Από την αναμενόμενη περιέργεια ή απορία που προκαλεί η ύπαρξη ομόηχων λέξεων (μάτι-μάτα, αίγα-άγιαντ) σε δύο τελείως διαφορετικές γλώσσες μέχρι το σημείο να αρχίσει η φαντασία να καλπάζει και να εφευρίσκεις απίθανες ετυμολογίες με τις οποίες επιχειρείς να αποδείξεις π.χ. ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν αποικίσει την Ελλάδα και είναι οι πραγματικοί δημιουργοί του αρχαιοελληνικού πολιτισμού ή να φαντάζεσαι ότι λόγω των παραπάνω ομοιοτήτων η γλώσσα των Βέρβερων της ΒΔ Αφρικής προήλθε από την ελληνική ή ακόμη πιο εξωφρενικά ότι οι Βέρβεροι είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, υπάρχει τεράστια απόσταση που μόνον τσαρλατάνοι, ημιμαθείς «παντογνώστες» ή ελληνέμποροι απατεώνες μπορούν να γεφυρώσουν...».

Μετά τα παραπάνω δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο. Θα έλεγα απλώς "Μωραίνει Κύριος...", αλλά θεωρώ ότι πιο ταιριαστό είναι το "Ου γαρ έρχεται μόνον".

ΔΕΕ
 
Πηγή: http://ethnologic.blogspot.com/2010/08/blog-post.html