ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Ένα κείμενο του δημοσιογράφου Γιώργου Κράλογλου που δημοσιεύθηκε πριν τρεις μήνες (Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2010) στο http://www.capital.gr/Articles.asp?id=893915 και είναι επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε...

ΔΕΕ

Νομάρχης της Ευρώπης ο Έλληνας πρωθυπουργός

Όποιος ισχυρίζεται ότι δεν το έχει αντιληφθεί, απλώς δεν θέλει να το πιστέψει. Η αλήθεια όμως είναι αυτή. Όσο πικρή και αν ακούγεται. Καταντήσαμε τελικά μια φτωχή Νομαρχία της Ευρώπης. Μια μικρή Νομαρχία άτακτη, απείθαρχη και κουτοπόνηρη. Όπως ακριβώς «φιγουράρει» και η κλασσική φύση του νεοέλληνα. Συνεπώς ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα Νομάρχη. Ένα Νομάρχη που περιμένει την έγκριση των Βρυξελλών ακόμη και για το πώς θα διαθέσει τα σκουπίδια της χώρας του...

Ασφαλώς η κατάντια της χώρας δεν έχει να κάνει καθόλου με τα πολιτικά οράματα για ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και φυσικά στη ζώνη του ευρώ. Τα συγκεκριμένα οράματα ήταν απολύτως ορθά αλλά και σωτήρια για την Ελλάδα. Επίσης δεν ευθύνεται (ακόμη) για την κατάσταση αυτή ο σημερινός πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου. Ευθύνεται όμως σε πολύ μεγάλο βαθμό ο προηγούμενος πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής που (όπως φάνηκε) θεώρησε την Ευρωπαϊκή Ένωση ευρωπαϊκό καφενείο ή σουβλατζίδικο όπου μέσα εκεί μπορείς να λες ό,τι θέλεις χωρίς να έχεις την παραμικρή ευθύνη. Θεώρησε (όπως ακόμη φάνηκε) ότι έχουμε να κάνουμε με ευρωπαίους «μπουνταλάδες» που εμείς οι Ελληνάρες μπορούμε να τους φουμάρουμε όπως και όποτε θέλουμε.

Ευθύνεται και γιατί δεν κατάλαβε ότι μας άφηναν να κάνουμε τις «εξυπνάδες» μας με τα διάφορα σταθεροποιητικά προγράμματα και την δήθεν περικοπή της κρατικής σπατάλης απλώς για να φθάσουμε στο σημείο να τους ζητήσουμε να μας σώσουνε. Και να που φθάσαμε σε σημείο που σχεδόν να τους εκλιπαρούμε να μας «σώσουνε». Γιατί έτσι ακριβώς έχει η πραγματικότητα.

Δεν μπορούμε πλέον να ασκήσουμε καμία πολιτική στην οικονομία αν δεν περάσει από τα μικροσκόπια των Βρυξελλών. Δεν είμαστε σε θέση όχι να απαιτήσουμε (αυτό θα ήταν σκέψη μόνο για υστερικούς) αλλά ούτε να ζητήσουμε διευκολύνσεις και χάρες. Και εδώ είναι μεγάλη η ευθύνη των πολιτικών κομμάτων που κατεβάζουν κοινωνικές ομάδες (όπως τους αγρότες, τους κρατικούς υπαλλήλους, και τους βολεμένους σε διάφορα πόστα του κράτους) με αιτήματα για πόρους, χρηματοδοτήσεις και αμοιβές που είναι αδύνατο να μας επιτρέψει η Ευρωπαϊκή Έξωση.

Τα είδατε με τις «μαγκιές» της προηγούμενης κυβέρνησης και τα λεφτά που υποσχέθηκε στους αγρότες. Σήμερα μας σέρνουν στα δικαστήρια και μας απειλούν με περικοπές πόρων από τα προγράμματα. Τα είδατε και με τους Βούλγαρους γείτονές μας που επίσης θα μας σύρουν στα δικαστήρια για τα προβλήματα που τους δημιουργούμε στα σύνορα. Τα είδατε και με τις «μαγκιές» στη διατήρηση των κλειστών επαγγελμάτων και των μονοπωλίων στην ενέργεια, στις μεταφορές. Τον άλλο μήνα τα κρατικά μονοπώλια θα κοσκινιστούν από ομάδες τεχνοκρατών των Βρυξελλών.

Τα είδατε και με τις ταχυδακτυλουργίες μας με τα στατιστικά στοιχεία. Φθάσαμε στο ρεζιλίκι (ασφαλώς και δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά ο κ. Γ. Παπακωσταντίνου) να υποχρεωθούμε σε συμμετοχή Ευρωπαίων ειδικών στη Διοίκηση της Στατιστικής.

Με άλλα λόγια η Ελλάδα ξαναζεί τις εποχές του Σχεδίου Μάρσαλ όπου Αμερικανοί κομισάριοι ήταν εγκατεστημένοι στο «προτεκτοράτο» της Αθήνας για να επιτηρούν τη διάθεση των χρημάτων του Σχεδίου. Και στο σημείο αυτό είναι που ξεκινάνε οι ευθύνες του κ. Γ. Παπανδρέου. Ευθύνες πολιτικές, κοινωνικές αλλά πάνω απ΄ όλα ιστορικές.

Γιατί ή θα αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια της χώρας και θα φθάσει τουλάχιστον στο επίπεδο π.χ. του Βελγίου όπου έχει μεν πολύ μεγάλα προβλήματα με ελλείμματα και με το χρέος του, αλλά ξεκαθάρισε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι «θα κάνουμε ό,τι μπορούμε και αφήστε μας ήσυχους». Τελεία και παύλα. Γιατί όμως αυτό; Γιατί το Βέλγιο κάνει πράγματι ό,τι μπορεί και ενημερώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με αδιάψευστα στοιχεία και με πειστικά χρονοδιαγράμματα. Τα οποία ασφαλώς τηρεί στο ακέραιο. Όπως κάνουν και όλα τα άλλα κράτη-μέλη.

Είναι λοιπόν, ιστορικά, κυριολεκτικά στα χέρια του κ. Παπανδρέου η εικόνα της χώρας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και είναι συνεπώς ο μοναδικός υπεύθυνος για τους από εδώ και στο εξής χειρισμούς μας προς την Ε.Ε. Κανείς δεν έχει λόγο να αμφιβάλει για την πολιτική του ικανότητα να τα καταφέρει. Μόνο ο ίδιος γνωρίζει αν μπορεί να έχει αποτέλεσμα ή αν η κυβέρνησή του δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί την ιστορική ευθύνη που έχει επωμισθεί από τις εκλογές και μετά.

Εάν ο ίδιος πιστεύει ότι δεν μπορεί, τότε κάτι θεματικό και τολμηρό πρέπει να κάνει. Εμείς του προτείνουμε να κάνει πραγματική αποκρατικοποίηση και όχι τις κρατικίστικες αλχημείες που του προτείνουν. Και αυτό σύντομα, γιατί η Ευρώπη έχει ανάψει προβολείς επάνω στην Ελλάδα και όλες οι κινήσεις είναι ορατές. Οπότε προσχήματα αδυναμιών εντός της κυβερνήσεως ή παρεμβάσεων των κρατιστών (δηλαδή δικαιολογίες τύπου Αλογοσκούφη). Αλλά και τυχόν σκέψεις για εκλογές λόγω κινδύνων χρεοκοπίας (δηλαδή πολιτικά προσχήματα τύπου Καραμανλή) θα κάνουν όλη την Ευρώπη να γελάει μαζί με όλους εμάς.

Πηγή: http://hellenicinterest.blogspot.com/2010/04/blog-post_23.html

Περί Τσάμηδων

10 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΣΑΜΗΔΕΣ

τοῦ Κωνσταντίνου Χολέβα Πολιτικοῦ Ἐπιστήμονος

Τόν τελευταῖο καιρό γίνεται καί πάλι συζήτηση γιά τούς "Τσάμηδες". Ἡ ἀλβανική προπαγάνδα ἐπαναφέρει ἕνα ζήτημα τό ὁποῖο δημιουργεῖ ἀρνητικό κλῖμα στίς ἑλληνοαλβανικές σχέσεις καί προκαλεῖ ἤδη τήν ἀνησυχία πολλῶν Ἑλλήνων, ἰδίως στίς περιοχές που συνορεύουν μέ τήν Ἀλβανία, δηλαδή στούς Νομούς τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας καί τῆς Ἠπείρου. Γιά νά δώσουμε μιά σύντομη εἰκόνα τοῦ θέματος κατά τρόπο κατανοητό ἀπό τόν ἀναγνώστη παρουσιάζουμε δέκα ἐρωτήσεις μέ τίς ἀντίστοιχες ἀπαντήσεις γιά τό θέμα τῶν Τσάμηδων.

1) Τί σημαίνει ἡ ὀνομασία Τσάμης; Μέ τό ὄνομα αὐτό ἐννοοῦμε μία ὁμάδα Μουσουλμάνων πού ἔζησαν στήν Θεσπρωτία ἀπό τόν 17ο μέχρι τά μέσα τοῦ 20οῦ αἰῶνος. Ἡ λέξη ἀποτελεῖ παραφθορά τοῦ ὀνόματος Θύαμις, ὅπως ἦταν γνωστός στήν ἀρχαιότητα ὁ ποταμός Καλαμᾶς.

2) Πῶς βρέθηκε στήν Θεσπρωτία αὐτή ἡ ὁμάδα; Οἱ Τσάμηδες ἀποτελοῦν τούς ἀπογόνους ἐξισλαμισθέντων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἠπείρου. Πολλοί ἀπ' ἀυτούς ἐξισλαμίσθηκαν βιαίως μετά τήν ἀτυχῆ ἐξέγερση τοῦ Ἐπισκόπου Τρίκκης Διονυσίου ( τοῦ "Σκυλοσόφου") στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰῶνος, ἐνῷ ἄλλοι προσεχώρησαν ἑκουσίως στό Ἰσλάμ γιά νά ἀποκτήσουν ἀξιώματα (Σπαχῆδες) . Ἡ ἀλλαγή θρησκεύματος ὁδήγησε πολύ γρήγορα καί στήν μεταστροφή τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως. Ἔγιναν Τουρκαλβανοί καί φανατικοί διῶκτες τῶν Ρωμηῶν. Τοῦτο μαρτυρεῖ ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη ἀποτελεῖ ἕνα ἰσχυρότατο στοιχεῖο τῆς ἐθνικῆς μας ταυτότητος.

3) Πῶς παρέμειναν στόν ἑλλαδικό χῶρο μετά τήν ἀνταλλαγή τῶν πληθυσμῶν; Βάσει τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης τοῦ 1923 οἱ Ἀλβανόφωνοι Μουσουλμάνοι τῆς Θεσπρωτίας κρίθηκαν ὡς "ἀνταλλάξιμοι". Ὅμως ἡ τότε Κυβέρνηση τοῦ Στρατηγοῦ Θεοδώρου Παγκάλου δέν τούς ἔστειλε στήν Ἀλβανία μέ τήν ἐλπίδα ὅτι ἡ χειρονομία αὐτή θά μετροῦσε θετικά στίς σχέσεις μας μέ τό νεοσύστατο ἀλβανικό κράτος. Δυστυχῶς ἀπό τότε μέχρι σήμερα ἡ ἐμπράκτως ἐκδηλούμενη καλή διάθεση τῆς χώρας μας δέν ἀποδίδει τά ἀναμενόμενα ἀπό ἀλβανικῆς πλευρᾶς. Βλέπουμε ἄλλωστε τήν ἀρνητική στάση τῶν Τιράννων ἔναντι τῶν Βορειοηπειρωτῶν.

4) Γιατί κατηγοροῦνται γιά ἀνθελληνική δράση; Κατά τήν Ἰταλική ἐπίθεση ἐναντίον τῆς χώρας μας τρία ἀπό τά δεκατέσσερα συμπράξαντα ἀλβανικά τάγματα ἦσαν στελεχωμένα ἀπό Τσάμηδες, πού ἐπεδόθησαν σέ ἀκατονόμαστες ἀδικοπραγίες. Στήν διάρκεια τῆς Κατοχῆς οἱ Τσάμηδες ἔγιναν οἱ καλύτεροι συνεργάτες τῶν Ἰταλῶν Φασιστῶν καί διέπραξαν μύριες ὅσες βιαιότητες εἰς βάρος τῶν συγχωριανῶν τους Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων. Μέ ὀργανωτή τήν Ἀλβανική Ἐθνική Ἐπιτροπή ( ΞΙΛΙΑ) καί ἀρχηγούς τήν περιώνυμη οἰκογένεια Ντίνο Μπέη διέπραξαν λεηλασίες, σφαγές καί δολοφονίες καί ἐμπρησμούς κατοικιῶν. Σύνθημά τους ἦταν ὅτι ὅλη ἡ Ἤπειρος μέχρι καί τήν Πρέβεζα πρέπει νά γίνει ἀλβανική! Μετά τήν συνθηκολόγηση τῶν Ἰταλῶν οἱ Τσάμηδες συνεργάσθηκαν μέ τούς Γερμανούς κατακτητές και συνέχισαν τά ἐγκλήματα μέ ἀποκορύφωμα τήν μαζική ἐκτέλεση 49 προκρίτων τῆς Παραμυθιᾶς στίς 29/9/1943.

5) Πῶς ἔφυγαν ἀπό τήν πατρίδα μας; Οἱ Τσάμηδες κατεδιώχθησαν ἀπό τίς ὁμάδες Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως τοῦ Ναπολέοντος Ζέρβα (ΕΔΕΣ) . Ἀποφασιστικές ἦταν οἱ ἑλληνικές νίκες στήν πρώτη μάχη τῆς Μενίνας ( Νεράιδας) στίς 17 καί 18/8/1944 καί στήν δεύτερη μάχη τῆς Μενίνας στίς 20 καί 21/9/1944. Πολλοί Γερμανοί καί Τσάμηδες κατέφυγαν γιά να σωθοῦν στήν Ἀλβανία, τούς δέ ἐνόπλους Τσάμηδες ἀκολούθησαν καί οἱ οἰκογένειές τους.

6) Ὑπάρχουν καταδίκες εἰς βάρος τους; Βεβαίως. Τό 1945 τό Εἰδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων Ἰωαννίνων κατεδίκασε ἐρήμην 1930 Τσάμηδες ἐπί συνολικοῦ πληθυσμοῦ 19.000 ( Ὁ ἕνας στούς δέκα ἦταν ἐγκληματίας πολέμου! ). Πολλοί κατεδικάσθησαν στήν ποινή τοῦ θανάτου, ἀλλά εὑρίσκοντο ἤδη ἀσφαλεῖς στήν Ἀλβανία, ἐνῷ ἡ ἀγροτική περιουσία τους ἀπεδόθη βάσει νόμου στούς ἀκτήμονες τῆς πςεριοχῆς πού εἶχαν ζήσει "στό πετσί τους" τήν ἀγριότητα τῶν Τσάμηδων. Σήμερα ζοῦν στήν Ἑλλάδα μόνο 56 Τσάμηδες.

7) Πῶς ἐπανῆλθε τό θέμα στήν ἐπικαιρότητα; Τό ζήτημα τῶν Τσάμηδων ἐπανῆλθε τά τελευταῖα χρόνια ἀπό μία ὀργανωμένη ἐκστρατεία τῆς ἀλβανικῆς προπαγάνδας, ἡ ὁποία στηρίζεται καί ἀπό τά δύο μεγάλα κόμματα, Δημοκρατικό καί Σοσιαλιστικό. Ἀναφέρουμε ἐνδεικτικά ὅτι τόν Νοέμβριο τοῦ 1999 ὁ Ἀπελευθερωτικός Στρατός τοῦ Κοσσυφοπεδίου ἀπεφάσισε τήν συγκρότηση "Ἀνεξάρτητης Ταξιαρχίας τῆς Τσαμουριᾶς". Ἡ πολιτική Ὀργάνωση "Τσαμερία" ἱδρύθηκε στά Τίραννα τό 1991 καί πραγματοποιεῖ ἐκδόσεις "Ντοκουμέντων" μέ τήν ὑποστήριξη τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως τῶν Ἀρχείων τοῦ Ἀλβανικοῦ Κράτους. Τόν Ἰούνιο τοῦ 2000 τό Δημοτικό Συμβούλιο τῶν Τιράννων ἔδωσε τό ὄνομα Τσαμουριά (δηλ. Θεσπρωτία) σέ ἕνα ἀπό τούς δρόμους τῆς ἀλβανικῆς πρωτεύουσας καί στήν ἐκδήλωση αὐτή ὁ πρώην Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Σαλί Μπερίσα ζήτησε τήν "ἐπίλυση τοῦ Τσάμικου ζητήματος". Στίς 25 Ἰουλίου 2000 ἡ Ἐπιτροπή Ἐξωτερικῶν Ὑποθέσεων τῆς Ἀλβανικῆς Βουλῆς ἀνεκοίνωσε ὅτι ἡ Τσαμουριά ἀποτελεῖ ἐθνική ὑπόθεση γιά τή Ἀλβανία καί ὅτι θά "διεκδικήσουμε τήν ἐπιστροφή τῶν περιουσιῶν τῶν Τσάμηδων" ! Στόν κρατικό τηλεοπτικό δίαυλο ΕΤ-3 δηλώσεις περί ὑπάρξεως ἀνοικτοῦ θέματος Τσάμηδων ἔκαναν προσφάτως ὁ Ἀλβανός Σοσιαλιστής ἡγέτης Φάτος Νάνο καί ὁ ἀρχηγός τῶν ἐξεγερθέντων Ἀλβανῶν στά Σκόπια Ἀχμέτι.

8) Τί ἐπιδιώκει οὐσιαστικά ἡ Ἀλβανία; Ἐκ πρώτης ὄψεως τό σημερινό αἴτημα φαίνεται νά ἐπικεντρώνεται στήν ἐπιστροφή τῶν περιουσιῶν τῶν Τσάμηδων, ἤδη ὅμως ἀρχίζει νά διαφαίνεται καί ἡ ἐδαφική διεκδίκηση γιά τήν περιοχή τῆς Θεσπρωτίας καί εὐρύτερα γιά τήν ἐντός Ἑλληνκῆς Ἐπικρατείας Ἤπειρο. Οἱ Ἀλβανοί τῶν Σκοπίων δημοσιεύουν ἀναφανδόν στό Διαδίκτυο χάρτη μέ τά "ἐθνολογικά σύνορα τῆς Ἀλβανίας", ὅπου περιλαμβάνονται ἡ Καστοριά, τά Ἰωάννινα, ἡ Πρέβεζα κ.ἄ.! Πάντως σέ ἔνα βαθμό ἡ προπαγάνδα περί Τσάμηδων χρησιμοποιεῖται καί ὡς ἀντιπερισπασμός γιά νά ξεχάσουμε τήν συνεχιζόμενη καταπίεση τῶν δικαιωμάτων τῶν Ἑλλήνων ἐντός Ἀλβανίας.

9) Ποιά πρέπει νά εἶναι ἡ ἀντίδρασή μας; Ἡ Κυβέρνηση καί οἱ διπλωματικές μας ὑπηρεσίες πρέπει νά διακηρύττουν καί πρός τήν Ἀλβανία καί πρός κάθε ἄλλη χώρα ἤ Διεθνῆ Ὀργανισμό ὅτι ἐμεῖς δέν συζητοοῦμε κἄν τό θέμα , διότι δέν εἶναι δυνατόν νά δικαιωθοῦν οἱ ἐγκληματίες πολέμου ἤ οἱ ὑποβόσκουσες ἐδαφικές διεκδικήσεις. Σέ ἐπίπεδο δέ ἰδιωτικῶν καί πολιτιστικῶν φορέων πρέπει νά ἀπαντοῦμε μέ ἐπιχειρήματα σοβαρά καί κατανοητά ἀπό τό διεθνές κοινό. Πρωτίστως δέ ὀφείλουμε ὅλοι μαζί , Κυβέρνηση, Κόμματα, Ἐκκλησία καί πολίτες, νά ζητοῦμε τόν σεβασμό τῶν δικαιωμάτων τῆς Ἑλληνικῆς Κοινότητος στήν Ἀλβανία.

10) Ποιοί ἄλλοι προσπαθοῦν νά ἐκμεταλλευθοῦν τό θέμα αὐτό; Τό κατασκευασμένο ἀπό τήν Ἀλβανία ζήτημα προσπαθεῖ νά ἀξιοποιήσει καί ἡ τουρκική προπαγάνδα εἰς βάρος μας, ὅπως φαίνεται καί ἀπό τήν ἱστοσελίδα τοῦ Τουρκικοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν στό Διαδίκτυο (ΙΝΤΕΡΝΕΤ). Ἄρα τό θέμα χρειάζεται προσοχή ἐκ μέρους μας καί ὄχι ἀδιαφορία. Ἔχουμε διαπιστώσει κατά τίς τελευταῖες δεκαετίες ὅτι ὅποτε ὑποτιμήσαμε προπαγανδιστικά τεχνάσματα γειτονικῶν χωρῶν βγήκαμε ζημιωμένοι ( π.χ. Μακεδονικό).

Πηγή: http://www.antibaro.com/

Kossova Το κράτος-μαφία

ΒΑΛΚΑΝΙΑ

ΚΟΣΣΟΒΟ-ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΦΙΑ

Του ΄Ομηρου Φωτιάδη

Η κάτωθι έρευνα-ανάλυση, συντάχθηκε στα τέλη του 2008 και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό των ΗΠΑ «Defense & Foreign Affairs» στις αρχές του 2009, καθώς και στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος «Global Information System» με έδρα την Ουάσινγκτον, στην αγγλική γλώσσα.-

Η Κολομβία της Ευρώπης

Έντεκα χρόνια συμπληρώθηκαν από την έναρξη των Νατοϊκών βομβαρδισμών κατά της Σερβίας, όταν στις 24ης Μαρτίου 1999 χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε., εκατοντάδες αεροσκάφη έσπειραν τον θάνατο και την καταστροφή. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους 37.200 ξένοι στρατιώτες ουσιαστικά κατέλαβαν την Σερβική επαρχία του Κοσσυφοπεδίου. Χρειάστηκαν 78 ημέρες συνεχών βομβαρδισμών, κατά τους οποίους σκοτώθηκαν σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, 1.002 Σέρβοι στρατιώτες, 2.500 άμαχοι πολίτες, από τους οποίους 89 παιδάκια. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 2.300 επιδρομές από αέρος και επλήγησαν 995 στόχοι, από τα 1.150 αεροσκάφη του ΝΑΤΟ τα οποία εκτόξευσαν 1.300 πυραύλους και έριξαν 2.900 βόμβες μεγάλης ισχύος. Επίσης, έριξαν 36.000 βόμβες διασποράς και έπληξε 112 στόχους με 15 τόνους βλήματα απεμπλουτισμένου ουρανίου. Καταστράφηκαν όλα τα αεροδρόμια της Σερβίας, 54 γέφυρες, 148 μεγάλα κτίρια, δεκάδες εργοστάσια, διυλιστήρια, ενώ καταστράφηκε το 1/3 του συστήματος παραγωγής ενέργειας. Ολική καταστροφή υπέστησαν 310 σχολεία, 41 νοσοκομεία, 176 μνημεία πολιτισμού και 23 μοναστήρια. Χρειάστηκαν 11 χρόνια παράνομης κατοχής ξένου εδάφους για να ανακηρυχθεί παράνομα η ανεξαρτησία του Κοσσόβου, η οποία απειλεί με αστάθεια τα Βαλκάνια και ανοίγει τις θύρες για την δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας. Αποκαλύπτουμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τι είναι το παράνομο νεότευκτο κράτος των Βαλκανίων. Τις υπόγειες διαδρομές της μαφίας και της διαπλοκής.

Η μαφία εν δράση

Την περίοδο 1999-2001, οι Κοσσοβάροι Αλβανοί, διακινούσαν στην Ευρώπη τουλάχιστον 4-6 τόνους ναρκωτικών μηνιαίως. Τα έσοδα από τις ποσότητες αυτές ξεπερνούσαν τα 2 δις. δολάρια ετησίως. Από το 2001 οι Κοσσοβάροι Αλβανοί συνεργάστηκαν στενά με την Τσετσενική μαφία και άρχισαν να κερδίζουν έδαφος από τους Τούρκους και Άραβες λαθρέμπορους ναρκωτικών. Το 2003 κατάφεραν να ελέγχουν πάνω από το 50% του εμπορίου, της διακίνησης και της διανομής ναρκωτικών στην Ευρώπη. Ομάδες ιδιαίτερα σκληρών Τσετσένων μαφιόζων ανέλαβαν την εξόντωση του Τουρκικού δικτύου και την θέση τους πήραν οι Κοσσοβάροι Αλβανοί. Την περίοδο 2000-2005, Κοσσοβάροι Αλβανοί και Τσετσένοι, προώθησαν κάθε είδους λαθρεμπόριο στην Ευρώπη, ανεβάζοντας τους δείκτες εγκληματικότητας στα ύψη! Χιλιάδες όπλα από το Κόσσοβο και κάθε είδους πυρομαχικά κατάκλεισαν την Ευρώπη! Δημιουργήθηκε ολόκληρη βιομηχανία πλαστών τσιγάρων στο Κόσσοβο, τα οποία μέχρι σήμερα φέρνουν τεράστια έσοδα στην Κοσσοβάρικη μαφία. Το λαθρεμπόριο καυσίμων, κλεμμένων αυτοκινήτων, το δουλεμπόριο, το εμπόριο λευκής σάρκας, η παράνομη διακίνηση λαθρομεταναστών και κάθε είδους άλλη παράνομη δραστηριότητα αναπτύχθηκε ραγδαία από τους Τσετσένους και Κοσσοβάρους μαφιόζους. Ιδιαίτερη αίσθηση και αποτροπιασμό, προκαλούν τα στοιχεία για το εμπόριο ανθρώπινων οργάνων, στο οποίο επιδίδονται οι Κοσσοβάροι από το 1999 μέχρι σήμερα! Επίσης, η Κοσσοβάρικη μαφία διέδωσε ταχύτατα στην Ευρώπη μαριχουάνα, η οποία ήταν σχεδόν άγνωστη. Μαριχουάνα και τεράστιες ποσότητες φτηνής κοκαΐνης κατέκλυσαν την Ευρώπη, εκτοπίζοντας τους Τούρκους και Άραβες μαφιόζους, οι οποίοι για δεκαετίες πουλούσαν κακής ποιότητας όπιο και ηρωίνη. Παράλληλα, η Κοσσοβάρικη ηρωίνη και το Αλβανικό όπιο, έγιναν περιζήτητα στην Ευρώπη για την καλή τους ποιότητα και την χαμηλή τους τιμή. Οι Τούρκοι και Άραβες μαφιόζοι, κυνηγημένοι και από τους μαφιόζους Τσετσένους, περιορίστηκαν κυρίως στις αγορές της Γαλλίας, της Ολλανδίας, και διατήρησαν την κυριαρχία τους στο Γερμανικό Βερολίνο. Ο Ευρωπαίος μικροέμπορος ναρκωτικών και χρήστης, εκτός από τα καλά και φθηνά ναρκωτικά, είχε την δυνατότητα να αγοράσει όπλα, πυρομαχικά, και κάθε είδους αντικείμενα από τους Κοσσοβάρους, οι οποίοι τα πρόσφεραν παράλληλα με τα ναρκωτικά. Οι Αρχές Ασφαλείας της Ευρώπης από το 2001, άρχισαν να αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα στον τομέα της καταστολής, καθώς οι Ευρωπαίοι μικροέμποροι και τα δίκτυα τους, ήταν πλέον καλύτερα οπλισμένοι από τους ίδιους! Επίσης, τα δίκτυα συλλογής πληροφοριών των Αρχών Ασφαλείας, μείωσαν δραματικά την δράση τους, καθώς αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν, νέου είδους καταστάσεις και συμπεριφορές! Οι Κοσσοβάροι μαφιόζοι, έχουν τους δικούς τους κανόνες, άγραφους νόμους και κώδικες, οι οποίοι δεν επιτρέπουν την διείσδυση κατασκόπων στα δίκτυα τους. Επίσης, με εξαίρεση την Ελλάδα, Σερβία και Ελβετία κατά δεύτερο λόγο, οι υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες, αντιμετώπισαν τεράστιο πρόβλημα με την Αλβανική γλώσσα, η οποία μέχρι και σήμερα τους είναι σχεδόν άγνωστη!

Οι Κοσσοβάροι χρησιμοποιώντας την Αλβανική γλώσσα στις επικοινωνίες τους και ειδικούς γλωσσολογικούς κώδικες δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτοί από τις διωκτικές αρχές που υποκλέπτουν τις συνομιλίες τους και πλήθος στοιχεία παραμένουν ανεκμετάλλευτα. Η Αλβανική γλώσσα δεν παρουσιάζει κανένα γενικότερο ή ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ευρώπη και είναι από τις λιγότερο διαδεδομένες γλώσσες στον κόσμο. Η διαρροή πληροφοριών από την Αλβανική Κοσσοβάρικη μαφία, είναι σχεδόν αδύνατη. Οι τιμωρίες των «προδοτών» είναι τόσο σκληρές, που αποτρέπουν την προοπτική αυτή.

ΟΙ ΖΩΝΕΣ ΕΠΙΡΡΟΗΣ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ «ΦΑΜΙΛΙΕΣ»

Α΄ ΖΩΝΗ: Κεντρικό Κόσσοβο

Περιλαμβάνει την ζώνη της Ντρένιτσα, Πρίζεν, Κλίνα, Ιστοκ, νότια Μιτρόβιτσα. Σύμφωνα με τις εκθέσεις των υπηρεσιών ασφαλείας, η περιοχή αυτή ελέγχεται από τον γνωστό και τέως Αρχηγό του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσόβου (UCK), Χακίμ Θάτσι, το «Φίδι». Η «Φαμίλια» Θάτσι, ελέγχει τους διαδρόμους λαθρεμπορίου από την FYROM-Κόσσοβο-Μαυροβούνιο.

Β΄ ΖΩΝΗ: Δυτικό Κόσσοβο

Περιλαμβάνει την ζώνη του Ντούκατζιν, Πετς, Ντέτσανι, Τζακόβιτσα κλπ., και συνορεύει με την Αλβανία και το Μαυροβούνιο. Ελέγχεται από την «φαμίλια» του γνωστού Ραμούς Χαραντινάϊ, ο οποίος εκλήθη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ICTY[1]), με 37 κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όταν ήταν πρωθυπουργός του Κοσσόβου. Στης 05/03/2007, η εισαγγελέας του ICTY, Κάρλα Ντελ Πόντε, χαρακτήρισε «γκάνγκστερ» τον Ρ. Χαραντινάϊ: Κατά την έναρξη της δίκης δήλωσε «Μην αμφιβάλλετε ότι οι τρεις κατηγορούμενοι ήταν γκάνγκστερ με στολή, που κατείχαν εξουσία. Ένας θανάσιμος συνδυασμός» αναφερόμενη στον Ρ. Χαραντινάϊ και τους συνεργάτες του Ιντρίζ Μπαλιάι και Λαχί Μπαχιμάι.

Γ΄ ΖΩΝΗ: Ανατολικό Κόσσοβο
Περιλαμβάνει την ζώνη Λαμπ, Γκίλιανε, Βίτινα, Κάτσανικ και ελέγχεται από την «φαμίλια» του πρώην αξιωματικού του UCK, Ρουστέμ Μουσταφά.

Οι τρεις μεγάλες «φαμίλιες» που ελέγχουν το Κόσσοβο σε κάθε επίπεδο, έχουν τις μικρότερες «φαμίλιες» υπό τις διαταγές τους, οι οποίες συνεργάζονται μεταξύ τους, και έτσι διατηρείται η ισορροπία μεταξύ τους.

Η «φαμίλια του Λούκα», ελέγχει το λαθρεμπόριο όπλων, ναρκωτικών, τσιγάρων και είναι ο σύνδεσμος με την μαφία της βορείου Αλβανίας.

Η «φαμίλια του Σελίμι» στην περιοχή Ντούκατζιν, διακινεί τα προϊόντα του λαθρεμπορίου με ασφάλεια μέσα στο Κόσσοβο.

Η «φαμίλια του Κελμέντι» με έδρα το Πετς, ασχολείται με το εμπόριο ανθρώπων και διακινεί πόρνες προς κάθε σημείο της γης.

Η «φαμίλια του Ελσάνι» με έδρα την Βιτομίριτσα, ελέγχει τις λαθραίες αποθήκες όπλων και καυσίμων.

Η «φαμίλια του Κιτάζ», ελέγχει το λαθρεμπόριο κλεμμένων αυτοκινήτων και έχει έδρες στην Κλίνα και στο Ίστοκ.

Η «φαμίλια του Σούμα» με έδρα το Κάτσανικ, ελέγχει το λαθρεμπόριο ναρκωτικών με την FYROM.

Η «φαμίλια του Σύλα», ελέγχει το λαθρεμπόριο όπλων και εκρηκτικών με την FYROM.

Η «φαμίλια του Αγκούσι» με έδρα την Κλίνα, ελέγχει το λαθρεμπόριο και τους χώρους αποθήκευσης των λαθραίων πυρομαχικών.

Η «φαμίλια του Γκέσι», ελέγχει το λαθρεμπόριο καυσίμων σε όλο το Κόσσοβο.

Η «φαμίλια του Μπαμπαλίγια», ελέγχει το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και όπλων από και προς την Βουλγαρία.

Άλλες «φαμίλιες» οργανωμένες σύμφωνα με το «κανούνι» είναι αυτές του «Μπόριτσι», που συνεργάζεται με την Ιταλική μαφία, του «Μπροκάι» που συνεργάζεται με την Τουρκική μαφία, και άλλες μικρότερες που προέρχονται κυρίως από στελέχη της παλιάς Αλβανικής μυστικής υπηρεσίας «Σιγκουρίμι», όπως των Χαλκάι, Κερκικού, Γκάουσι, Σέλου, Κάκαμι και Χασάνι. Η ποιο ισχυρή «φαμίλια» στο Κόσσοβο είναι αυτή του «Κούλα» που ελέγχει τις μεταφορές και την διακίνηση του λαθρεμπορίου προς τις χώρες της Ευρώπης.

Όπως κατά διαστήματα έχει δημοσιευτεί στα ΜΜΕ, ο πρωθυπουργός τους Κοσσόβου, Αγκίμ Τσέκου, διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με τους Αρχηγούς της Κοσσοβάρικης Μαφίας.

Σύμφωνα με έκθεση των μυστικών υπηρεσιών της Γερμανίας (BND), οι Τσέκου, Θάτσι και Χαλίτι, συναντούνται πολύ συχνά στο Grand Hotel στην Πρίστινα, για να συντονίζουν τις δραστηριότητες της μαφίας. Τα τελευταία 3 χρόνια η Κοσσοβάρικη μαφία, έχει απλωθεί και στις χώρες της Μεσογείου, το Ισραήλ, την Λιβύη, το Μαρόκο κλπ. Την επέκταση της Κοσσοβάρικης μαφίας στις περιοχής αυτές, βοήθησε σημαντικά η συνεργασία των Κοσσοβάρων με τις σκληρότερες ομάδες της Ιταλικής μαφίας, όπως την “Saera Corona Unita” της Απούλιας, την “Drageta” της Καλαβρίας και την “Remo Letse Libere”. Οι Κοσσοβάροι «ξεπλένουν» τα τεράστια ποσά τους, μέσα από τουλάχιστον 25 εταιρίες στην Ελβετία και πάνω από 500 στην υπόλοιπη Ευρώπη, σύμφωνα με στοιχεία ειδικών εγκληματολόγων της ομάδας «PC-S-CO» του Συμβουλίου της Ευρώπης στην Ελλάδα. Πολλά στελέχη του UCK πλαισιώνουν το KPC (Σώμα Προστασίας Κοσσόβου), το οποίο και αντικατέστησε στην πραγματικότητα τον UCK. Το KPC παρέχει πλήρη προστασία και ασφάλεια σε κάθε παράνομη δραστηριότητα της Κοσσοβάρικης μαφίας. Ουσιαστικά το KPC διασφαλίζει και νομιμοποιεί το έγκλημα και τις παράνομες δραστηριότητες της Κοσσοβάρικης μαφίας, η οποία είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα του Κοσσόβου, από τα ανώτατα μέχρι τα κατώτατα κλιμάκιά του. Πάνω από το 60% του πληθυσμού του Κοσσόβου απασχολείται στις μαφιόζικες δραστηριότητες. Το Κόσσοβο έχει απορροφήσει σχεδόν την βόρειο Αλβανία, καθώς σύνορα δεν υπάρχουν πλέον και σε όλη αυτήν την επικράτεια, η μαφία κυβερνά σε όλα τα επίπεδα. Ούτε η δύναμη του ΝΑΤΟ στο Κόσσοβο -KFOR[2]- ούτε και η αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στο Κόσσοβο -UNMIK[3]- είναι ικανές να αγγίξουν την Κοσσοβάρικη μαφία. Άλλωστε εάν κάποιοι αποφάσιζαν να δώσουν τέλος στις παράνομες και εγκληματικές δραστηριότητες στο Κόσσοβο, θα έπρεπε να βάλουν στην φυλακή σχεδόν το 70% του πληθυσμού!

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ασυλίας που λαμβάνει η Κοσσοβάρικη μαφία, είναι το γεγονός, ότι οι διωκτικές αρχές πολλών δυτικών χωρών, για πάνω από 5 χρόνια πίεζαν για το κλείσιμο δύο τεράστιων εργαστηρίων επεξεργασίας ναρκωτικών στις περιοχές Γκίλιανε και Πρίζρεν. Τα εργαστήρια αυτά επεξεργάζονταν πάνω από 4 τόνους ναρκωτικών ουσιών τον μήνα! Απολάμβαναν της προστασίας του KPC και η λειτουργία τους, οι μεταφορές κλπ., γίνονταν φανερά, μπροστά στα μάτια των χιλιάδων ανδρών της KFOR και UNMIK, οι οποίες ήταν αδύνατον να επέμβουν. Πρόσφατα τα εργοστάσια αυτά μεταφέρθηκαν κοντά στα σύνορα με την Αλβανία, καθώς οι πιέσεις είχαν γίνει ιδιαίτερα έντονες! Η Κοσσοβάρικη μαφία, επίσης έκλεψε και πούλησε στο εξωτερικό χιλιάδες θησαυρούς της πολιτιστικής κληρονομιάς των Σέρβων. Το Κόσσοβο είναι το ιστορικό και πολιτιστικό κέντρο της Σερβίας για πολλούς αιώνες. Σε πάρα πολλές περιοχές της Σερβικής επαρχίας του Κοσσόβου, βρίσκονταν χιλιάδες αρχαία αντικείμενα, κυρίως από τον 9ο αιώνα και την Βυζαντινή περίοδο. Ο UCK προέβη σε μια άνευ προηγούμενου πολιτιστική καταστροφή στην περιοχή, καταστρέφοντας χιλιάδες θησαυρούς και αντικείμενα ανυπολόγιστης αξίας. Ένα από τα σοβαρότερα εγκλήματα των τρομοκρατών του UCK είναι η καταστροφή όλων αυτών των μνημείων και θησαυρών του Κοσσόβου, τα οποία πρέπει να καταγράψει η Διεθνής Κοινότητα και να αποδώσει στους εγκληματίες του UCK την τιμωρία που πρέπει. Ολόκληρη η Ευρώπη έχει στην κυριολεξία πλημμυρίσει με αρχαία αντικείμενα του Σερβικού πολιτισμού και της ιστορίας, τα οποία πωλεί η Κοσσοβάρικη μαφία σε εξευτελιστικές τιμές. Ασφαλείς πληροφορίες φέρουν, η Κοσσοβάρικη ηγεσία, να έχει δωρίσει πλήθος ιδιαίτερης αξίας αρχαιολογικά αντικείμενα σε ξένους ηγέτες, που επισκέπτονται το Κόσσοβο, θέλοντας να ενισχύσει τα φιλικά τους αισθήματα. Πλήθος χριστιανικά αντικείμενα, τεράστιας αξίας, από την εποχή του Βυζαντίου, φέρονται να έχουν αγοραστεί από το Βατικανό και άλλες Εκκλησίες της Δύσης. Η Σερβική Εκκλησία, διαθέτει πλήθος στοιχεία για τις υποθέσεις αυτές.

Η Διεθνής Κοινότητα, το Βατικανό και άλλες Εκκλησίες, η UNMIK, η KFOR κλπ., γνωρίζουν με κάθε λεπτομέρεια τα πολιτιστικά εγκλήματα του UCK στο Κόσσοβο και με την ανοχή τους, είναι συνυπεύθυνοι στο τεράστιο αυτό έγκλημα εις βάρος της Σερβικής ιστορίας και της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Οι Κοσσοβάροι Αλβανοί, όπως και οι Αλβανοί, στην ιστορία τους, δεν έχουν να επιδείξουν το παραμικρό μνημείο της ιστορίας τους και έστω ένα δείγμα πολιτισμού. Η ιστορική τους πορεία είναι επιστημονικά καταγραμμένη και παρουσιάζεται δίπλα στους Οθωμανούς Τούρκους, οι οποίοι τους χρησιμοποιούσαν πάντοτε ως μισθοφορικές εγκληματικές ομάδες, ενάντια στους χριστιανικούς πληθυσμούς της Αυτοκρατορίας τους. Η ιστορική αποστολή των Αλβανών συνεχίζει και στις μέρες μας, ακριβώς όπως και στο παρελθόν, υπό την σημαία μια άλλης αυτοκρατορίας. Η Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟ), SEESAC[4], η οποία δημιουργήθηκε από τον ΟΗΕ για την Νοτιοανατολική Ευρώπη, για να καταγράφει τις σχέσεις οργανωμένου εγκλήματος και πολιτικής, έχει δημοσιεύσει ιδιαίτερα ανησυχητικές εκθέσεις, για τα Βαλκάνια και ιδιαίτερα για το Κόσσοβο. (Η ιστοσελίδα της SEESAC είναι http://www.seesac.org/).

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις εκθέσεις του SEESAC, παρουσιάζουν τα στοιχεία για τις ιδιωτικές υπηρεσίες ασφαλείας στο Κόσσοβο και την Αλβανία. Οι εταιρίες αυτές δίνουν το νόμιμο κάλυμμα στην μαφία και εκτελούν τις πλέον μυστικές αποστολές των μαφιόζων Αλβανών. Στην Αλβανία, οι εταιρίες αυτές ξεπερνούν τις 300 και ο αριθμός των υπαλλήλων τους, ξεπερνά τον αριθμό προσωπικού της αλβανικής αστυνομίας! Σε ποσοστό 90% ελέγχονται πλήρως από την Αλβανική μαφία. Στο Κόσσοβο, οι εταιρίες αυτές ξεπερνούν τις 50 και έχουν απορροφήσει τους άνδρες του UCK, που δεν συμπεριλήφθηκαν στον KPC. Κάποιες από αυτές ιδρύθηκαν για να στεγάσουν τις υπό δημιουργία Μυστικές Υπηρεσίες του Κοσσόβου, και ακόμη λειτουργούνε για τον σκοπό αυτό, εξυπηρετώντας αποκλειστικά τα ηγετικά στελέχη της Κοσσοβάρικης μαφίας σε επίπεδο συλλογής πληροφοριών. Οι εταιρίες ασφαλείας που συνεργάζονται με την μαφία στην Αλβανία, ξεπερνούν τις 200. Τουλάχιστον 40 εταιρίες ασφαλείας στην FYROM ελέγχει η Κοσσοβάρικη μαφία. Στο Κόσσοβο έχουν καταγραφεί 22 μαφιόζικες εταιρίες ασφαλείας, από τις οποίες μερικές κατέχουν και νόμιμες άδειες οπλοφορίας για το προσωπικό τους!

Το Αλβανικό Συνδικάτο του εγκλήματος, στα Βαλκάνια διατηρεί στενούς και ισχυρούς δεσμούς με την διεθνή Ισλαμική τρομοκρατία. Τα διεθνή Ισλαμικά ιδρύματα, τα οποία αποτελούν κάλυψη για την διάδοση εξτρεμιστικού Ισλάμ, δρουν ανενόχλητα στο Κόσσοβο, την Αλβανία, ενώ έχουν επεκταθεί και στους Αλβανικούς πληθυσμούς της FYROM και του Μαυροβουνίου. Η Ισλαμική «ανθρωπιστική οργάνωση» -Mainstream Islamic Relief-, πρόσφατα επεκτάθηκε από το Κόσσοβο σε πόλεις της βόρειας Αλβανίας, όπως η Σκόδρα, στο Πόγραδετς. Στην μικρή κωμόπολη Λιν, στην λίμνη Aχρίδα στα σύνορα με την FYROM, μέσω της παραπάνω οργάνωσης, τα Η.Α.Ε. (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), το 2001, χρηματοδότησαν ένα τεράστιο τζαμί, το “Fakhira Haribel Khili Xhamija”, το οποίο έχει εξελιχθεί σε κέντρο διάδοσης του ουαχαμπισμού. Από τις αρχές του 2006, οι Ισλαμικές εξτρεμιστικές οργανώσεις στην Αλβανία, το Κόσσοβο, FYROM και στο Μαυροβούνιο, παρουσιάζουν μεγάλη δράση και κινούνται υπό καθεστώς απροκάλυπτης ασυλίας.

Ο πρώην αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών της Αλβανίας (SHIK), Μπακσίμ Γκαζιντέντε, και εξ απορρήτων σύμβουλος του Πρωθυπουργού, Σαλί Μπερίσα, διατηρεί πολύ στενές σχέσεις με τον εξτρεμιστικό Ισλαμικό κόσμο παγκοσμίως και παρέχει κάθε είδους κάλυψη σε κάθε είδους Ισλαμικές οργανώσεις. Ο Μ. Γκαζιντέντε, ήταν αρχηγός της SHIK από το 1992 έως το 1997. Ο Ισλαμιστής Γκαζιντέντε, έφυγε από την Αλβανία κρυφά δύο μέρες μετά τις εκλογές του Ιουνίου του 1997, με την βοήθεια της Τουρκικής MIT, και εγκαταστάθηκε υπό την προστασία της, στην Κωνσταντινούπολη. Του απαγγέλθηκε σοβαρή κατηγορία για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, η οποία μυστηριωδώς αποσύρθηκε το 2001. Στις αρχές του 1997, ξέσπασε μεγάλη εξέγερση στην νότιο Αλβανία, κυρίως μεταξύ των Ελλήνων της μειονότητας, όταν κατέρρευσε το τραπεζικό σύστημα της χώρας και «χάθηκαν» καταθέσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, προς «άγνωστη» κατεύθυνση! Ο Μ. Γκαζιντέντε μαζί με τον Σ. Μπερίσα και την μαφία είχαν μετατρέψει το τραπεζικό σύστημα της χώρας, στα συμφέροντα της μαφίας και απέσπασαν τεράστια ποσά, χωρίς ποτέ να αποδοθεί δικαιοσύνη. Οι εξεγερμένοι Έλληνες του νότου, την περίοδο εκείνη, κυριαρχούσαν οικονομικά στην Αλβανία και βρίσκονταν υπό διαρκή πόλεμο με την μαφία. Ο Μ. Γκαζιντέντε, σε συνεργασία με τον Αλβανικό Στρατό και την Αστυνομία, κατέπνιξαν την εξέγερση στον νότο της χώρας με την χρήση βίας. Μετά από σοβαρές πιέσεις της διεθνούς κοινότητας, αναγκάστηκε η Αλβανική δικαιοσύνη να αποδώσει κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στον Μ. Γκαζιντέντε και να απενοχοποιήσει τον Σ. Μπερίσα. Έμμισθος πράκτορας της Τουρκικής ΜΙΤ, ο Γκαζιντέντε διέφυγε στην Τουρκία, μαζί με τεράστια ποσά και βρίσκονταν υπό την προστασία της ΜΙΤ, μέχρις της 10 Δεκεμβρίου του 2005, οπότε και επέστρεψε στην Αλβανία, απαλλαγμένος με άγνωστο τρόπο από τις κατηγορίες, για να αναλάβει μυστικός σύμβουλος του Σ. Μπερίσα. Ο Μ. Γκαζιντέντε, ουσιαστικά διοικεί και πάλι την SHIK από το παρασκήνιο και την εξουσία που αντλεί από τον Σ. Μπερίσα. Είναι ο σύνδεσμος μεταξύ ΜΙΤ και SHIK. Ο Γκαζιντέντε το 1996, διατηρώντας προσωπική σχέση με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, τον έφερε δυο φορές στην Αλβανία και δύο φορές στο Κόσσοβο, όπου είχε πολύ σημαντικές επαφές. Ο Ο. Μ. Λάντεν πήγε στην Αλβανία μέσο Τουρκίας, ταξιδεύοντας με ιδιωτικό αεροσκάφος και στάθμευσε για πολλές ώρες, στα αεροδρόμια της Κωνσταντινούπολης και Αδάνων. Ο Μ. Γκαζιντέντε οργάνωσε την ίδια χρονιά την είσοδο της Αλβανίας στον οργανισμό της «Ισλαμικής Διάσκεψης». Από τις αρχές του 2006, οι επαφές του Μ. Γκαζιντέντε με τις Κοσσοβάρικες μυστικές υπηρεσίες και τους ηγέτες της Κοσσοβάρικης μαφίας, είναι πολύ πυκνές. Ο Γκαζιντέντε, σύμφωνα με ασφαλείς πηγές μυστικών υπηρεσιών Δυτικών χωρών, έχει δημιουργήσει μέσα στους κόλπους της SHIK, δική του μυστική υπηρεσία, η οποία εργάζεται παράλληλα και παράνομα μέσα στην SHIK. Το μεγάλο δίκτυο του Γκαζιντέντε μέσα στην SHIK, καταγράφει και παρακολουθεί όλες τις επαφές της SHIK με το FBI και την CIA. Η CIA και το FBI έχουν στενές επαφές με την SHIK, ειδικά στα θέματα της μαφίας και της Ισλαμικής τρομοκρατίας. Έτσι οι ακραίες Ισλαμικές Οργανώσεις και οι πυρήνες των ουαχαμπιτών στην Αλβανία-Κόσσοβο και τις άλλες περιοχές, έχουν απόρρητες πληροφορίες σε πρώτο χρόνο! Το ίδιο συμβαίνει και με τις πολλές ομάδες της μαφίας, πολλές από τις οποίες συνεργάζονται στενά με τους εξτρεμιστές Ισλαμιστές.

Από το 1990 ένας μεγάλος Άραβας επενδυτής στην Αλβανία, ο Αλ Καντί, συνδέθηκε στενά με τον Μ. Γκαζιντέντε και ίδρυσαν την «Ισλαμική Ανθρωπιστική Οργάνωση» -Muwafad- (Blessed Relief), η οποία κατηγορήθηκα από τις ΗΠΑ ότι «ξέπλυνε» πάνω από 10 εκατομμύρια δολάρια, για λογαριασμό του Οσάμα Μπιν Λάντεν. Ο Γενικός Διευθυντής των επιχειρήσεων Αλ Καντί στην Αλβανία, Αμπντούλ Λατίφ Σαλέχ, κατηγορήθηκε ότι έλαβε προσωπικά από τον Ο. Μ. Λάντεν, 600.000 δολάρια και τα διοχέτευσε στους πυρήνες των ουαχάμπι στην Αλβανία. Τον Σεπτέμβριο του 2005, επισήμως το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, επανέλαβε τις κατηγορίες εναντίον του Αμπντούλ Λατίφ Σαλέχ. Ο Στιούαρτ Λίβι, Υπουργός Οικονομικών με αρμοδιότητες για την τρομοκρατία και το οικονομικό έγκλημα (TFI) είπε ότι ο «Λατίφ Σαλέχ, έχει πολλαπλές διασυνδέσεις με την Αλ Κάιντα, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν την οργάνωση ‘Αλ Χαραμάιν’, τις επιχειρήσεις του Αλ Καντί στην Αλβανία και τον Ο. Μ. Λάντεν».

Ο Μ. Γκαζιντέντε, βρίσκεται πίσω από την τρομοκρατική οργάνωση «Κίνημα για τα Δικαιώματα των Αλβανών στο Μαυροβούνιο». Ο Μ. Γκαζιντέντε έκανε το σχέδιο «Πτήση του Αετού» με σκοπό την διενέργεια τρομοκρατικών επιθέσεων στο Μαυροβούνιο. Σύμφωνα με τα ΜΜΕ και άλλες πληροφορίες, στην περιοχή Τούζι, ανακαλύφθηκαν μεγάλες ποσότητες οπλισμού και πυρομαχικών. Σύμφωνα με την εφημερίδα “Dan”, μέλη της ομάδας που συνελήφθησαν, σχεδίαζαν τρομοκρατικές επιθέσεις και είχαν στενούς δεσμούς με την Κοσσοβάρικη μαφία και στελέχη του UCK. Τις πληροφορίες επιβεβαίωσαν το AP (Associated Press), και το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ΑΚΙ.

Τουλάχιστον 750 Μουτζαχεντίν, οι οποίοι παρέμειναν κρυμμένοι στην επικράτεια της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και το Σάντζακ, πέρασαν την περίοδο 2006-07, στο Κόσσοβο και ενσωματώθηκαν στις μαφιόζικες οργανώσεις που συνδέονται με τα ακραία ισλαμικά κινήματα. Ο Μ. Γκαζιντέντε, φρόντισε να περάσουν στο Κόσσοβο και να λάβουν πλαστά χαρτιά και έγγραφα και να πολιτογραφηθούν ως Κοσσοβάροι. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες φέρουν η μεταφορά Μουτζαχεντίν και η εγκατάστασή τους στο Κόσσοβο, να έγινε σε συνεργασία, μεταξύ Γκαζιντέντε και της σκληροπυρηνικής οργάνωσης “MLADIMUSLIMANI”, η οποία προωθεί την διάδοση του ουαχαμπισμού στο Κόσσοβο και την Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Οι Μουτζαχεντίν αυτοί, προέρχονται από τις πλέον σκληροπυρηνικές ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις που έδρασαν στην Β-Ε, όπως οι «Μαύροι Κύκνοι», «Κίτρινες Μέλισσες», «Κύκνοι του Ναού», και άλλες.

Επίσης, ο Μ. Γκαζιντέντε, διατηρεί συχνές επαφές και συνδέεται πολύ, με τον Ισλαμιστή θεωρητικό του ουαχαμπισμού, Κοσσοβάρο Αλβανό από το Οράχοβατς, Σουλεϊμάν Χαφίζ Μπουκάρι, ο οποίος σπούδασε στην Σαουδική Αραβία και το Σουδάν. Ο Σ. Χ. Μπουκάρι, ίδρυσε την πρώτη ουαχαμπική ομάδα στο Κόσσοβο, την “Abu Bekir Sadik”. Είναι ο κύριος ηγέτης του Ουαχαμπισμού στο Κόσσοβο και το Σάντζακ. Διατηρεί στενές σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα σε Αλβανία και Κόσσοβο, και με τα «βρώμικα χρήματα» της μαφίας, χρηματοδοτεί, την ανάπτυξη ενός τεράστιου δικτύου θεολογικών, ανθρωπιστικών και άλλων Ισλαμικών ιδρυμάτων, όπως επίσης και Ισλαμικών σχολείων. Τα ποσά που διαχειρίζεται ο Σ. Χ. Μπουκάρι, είναι τεράστια, αν αναλογιστεί κάποιος, ότι καταβάλλονται εφ’ άπαξ, 600 Ευρώ σε όποιον συμμετέχει στις πολλές οργανώσεις και ακολουθεί μηνιαίος μισθός 300 Ευρώ. Ο Μ. Γκαζιντέντε, στην πολύχρονη παραμονή του στην Τουρκία, ανέπτυξε ισχυρούς δεσμούς με τα Ισλαμικά κινήματα της χώρας και ταυτόχρονα έφερε σε επαφή τις Αλβανικές Οργανώσεις της Διασποράς με αυτές των Τούρκων, με κοινό στοιχείο την Ισλαμική Πίστη και τους ισχυρούς ιστορικούς δεσμούς Αλβανών και Τούρκων. Μερικές από αυτές είναι:

- Η Τουρκική μυστική οργάνωση –ISLAMI HARAKET- με έδρα το Βερολίνο και πυρήνες σε πολλές πόλεις της Γερμανίας. (Διατηρεί δεσμούς με το Ισλαμικό μέτωπο της Αλγερίας “FIS”)

- Η Τουρκική Ισλαμική οργάνωση «Χαλιφάτο της Κολωνίας», με έδρα την Κολωνία της Γερμανίας.

- Η Τουρκική Ισλαμική οργάνωση -MILLI GOROS-, με έδρα την Γερμανία, είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο, εκτός Τουρκίας, με περίπου 28.500 ενεργά μέλη και χιλιάδες ακόμα υποστηρικτές της. Διατηρεί πάνω από 2.600 συλλόγους και ιδρύματα στην Ευρώπη, ενώ μόνο στην Γερμανία συντηρεί 516 τζαμιά.

Άλλωστε είναι γνωστό ότι η στενή συνεργασία μεταξύ των μυστικών υπηρεσιών Τουρκίας-Αλβανίας (MIT-SEGURIMI μετέπειτα SHIK) είχε ως αποτέλεσμα, τον Φεβρουάριο του 1982, την ίδρυση στην Σμύρνη της Τουρκίας, της «Αλβανικής Δημοκρατικής Οργάνωσης Γιουγκοσλαβίας» (ADJ), η οποία μέχρι το 1985 είχε παράρτημα στην Κωνσταντινούπολη, Προύσα, Σεβάστεια, Ικόνιο. Το 1993, μετονομάστηκε στο γνωστό LPK, κύριο όργανο υποστήριξης του UCK διεθνώς, μέσω και της οργάνωσης -VENDLINATHERRET- , «Η Πατρίδα Καλεί».

Η πορεία της συνεργασία ΜΙΤ-SEGURIMI/SHIK, εξελίχθηκε στην δημιουργία ενός τεράστιου ευρωπαϊκού δικτύου συνεργαζόμενων Τουρκικών, Αλβανικών και άλλων Ισλαμιστικών οργανώσεων, στην διάδοση του ακραίου Φονταμενταλιστικού Ισλάμ και του Ουαχαμπισμού, με κέντρα κυρίως την Ελβετία και την Γερμανία και κύριες βάσεις εξόρμησης, την Αλβανία, το Κόσσοβο και την Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η διαπλοκή και αλληλεξάρτηση μαφίας-πολιτικών-Ισλαμιστών-μυστικών υπηρεσιών, δημιούργησε μόρφωμα, το οποίο εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη.

Οι οργανώσεις των Κοσσοβάρων μαφιόζων στην Ευρώπη «Αλβανικό Εθνικό Ταμείο» (ALBANSKI NACIONALNI FOND), «Ελευθερία του Έθνους» (SLOBODA NARODA), «Ταμείο Κοσσυφοπεδίου» (FONDKOSSOVA), «Πανεπιστήμιο Κοσσόβου» (UNIVERZITER TETOVA), καθώς οι λέσχες “DOMOVINA ZOVE”, “KLUB RUGOVA”, “KLUBDIPOWA”, KLUB U GALENU”, “KLUB PRARIMI”, “KLUB FAIKKOWFCA” και πλήθος άλλες οργανώσεις, λειτουργούν ως προκάλυμμα της μαφίας και του Ισλαμικού Φονταμενταλισμού. Ο Μ. Γκαζιντέντε είναι ο γενικός συντονιστής μεταξύ Αλβανικής – Κοσσοβάρικης – Τουρκικής – Τσετσενικής μαφίας και των πάσης φύσεως Ιδρυμάτων, Οργανώσεων, KLUB, κλπ. στην Ευρώπη. Είναι επίσης ο Σύνδεσμος της SHIK με τις μυστικές υπηρεσίες πολλών Ισλαμικών χωρών. Μέσα από αυτές τις συνεργασίες, προωθεί την συνεργασία των Ισλαμικών ακραίων κινημάτων με το τεράστιο δίκτυο της Αλβανοκοσσοβαρικής μαφίας στην Ευρώπη και παγκοσμίως.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Το τεράστιο δίκτυο της Αλβανοκοσσοβαρικής μαφίας στην Ευρώπη είναι αδύνατον να διαλυθεί από τις αρχές ασφαλείας της Ευρώπης. Απαθής η διεθνής κοινότητα συναινεί στην παραχάραξη των συνόρων και την καταπάτηση των κανόνων του διεθνούς δικαίου, για την δημιουργία, ενός κράτους διαφθοράς στην καρδιά της Ευρώπης. Το φάντασμα της Μεγάλης Αλβανίας ήδη πλανάται απειλητικά πάνω στα Βαλκάνια με την αποκλειστική συνδρομή της Αλβανικής και Κοσσοβάρικης μαφίας. Το μέλλον της Ευρώπης είναι δυσοίωνο πλέον, καθώς το Κοσσοβάρικο τέρας της μαφίας ήδη κλονίζει συθέμελα την κοινωνική και πολιτισμική της υπόσταση.

[1] ICTY – International Criminal Tribunal for the formerYugoslavia [http://www.un.org/icty/]
[2] KFOR – Kosovo Force [http://www.nato.int/KFOR/]
[3] UNMIK – United Nations Mission in Kosovo [http://www.unmikonline.org/]
[4] SEESAC - South Eastern and Eastern Europe Clearinghouse for the Control of Small Arms and Light Weapons. [http://www.seesac.org/]

Πηγή: http://hellenicinterest.blogspot.com/2010/04/blog-post_8832.html

Σκοπιανός Μακεδονισμός

 

Οι σκοπιανές διεκδικήσεις

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Παρουσιάζουμε σήμερα τον πολύ γνωστό (πλήν των ελλήνων πολιτικάντηδων) χάρτη των σκοπιανών διεκδικήσεων και το κρυφό όνειρο των πανσλαβιστών κάθε κατηγορίας, για την ενιαία σλαβική Μακεδονία, η οποία περιλαμβάνει το σημερινό "κράτος" των Σκοπίων, την ελληνική Μακεδονία (Εγκεάνσκα Ματσεντόνια=Μακεδονία του Αιγαίου, όπως την αποκαλούν οι σκοπιανοί) και τμήμα της Βουλγαρίας (Πιρίνσκα Ματσεντόνια=Μακεδονία του Πιρίν).

 

Ο ίδιος χάρτης στα αγγλικά που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και σε σκοπιανές ιστοσελίδες

 

Παραθέτουμε για σύγκριση τα όρια της αρχαίας Μακεδονίας σύμφωνα με τους αρχαίους ιστορικούς (Ηρόδοτο, Θουκυδίδη και Στράβωνα), με την επεξήγηση ότι αναφέρονται στο κυρίως μακεδονικό βασίλειο, την κοιτίδα και πατρίδα των αρχαίων Μακεδόνων, ενός από τα ελληνικά φύλα της εποχής στα οποία διακρίνονταν οι Έλληνες στην αρχαιότητα (Ίωνες, Αιολείς, Δωριείς κ.λπ.). Παρατηρούμε ότι εντός των ορίων του σημερινού "κράτους" των Σκοπίων περιλαμβάνεται ένα ελάχιστο μόνον τμήμα της αρχαίας Μακεδονίας και συγκεκριμένα μέρος της επαρχίας της Πελαγονίας (η περιοχή γύρω από το σημερινό Μοναστήρι, τα Βιτώλια) και τμήμα της αρχαίας μακεδονικής Παιονίας.

Ο χάρτης που ακολουθεί εμφανίζει το μακεδονικό βασίλειο με τις κατακτήσεις του Φιλίππου Β΄ και προφανώς διαφέρει από τον παραπάνω γιατί περιλαμβάνει και τους υποτελείς λαούς (Παίονες, Θράκες, Ιλλυριούς κ.λπ.) στους Μακεδόνες.

 

Παραθέτουμε τέλος και τον χάρτη με τις επαρχίες του αρχαίου μακεδονικού βασιλείου που είχαμε αναρτήσει και παλαιότερα.

Εάν λοιπόν οι σκοπιανοί επιθυμούν πραγματικά σχέσεις καλής γειτονίας με την Ελλάδα, όπως παραμυθιάζουν εδώ και χρόνια τους διάφορους έλληνες υπουργούς και παρατρεχάμενους του Υπ. Εξωτερικών και τους έλληνες πολιτικάντηδες, που με μεγάλη προθυμία τα καταπίνουν αμάσητα, ας αφήσουν ήσυχο το όνομα της Μακεδονίας και ας αναζητήσουν ένα όνομα που τους ταιριάζει, όπως π.χ. αυτό που είχαν προπολεμικά δηλ. επαρχία του Βαρδάρη (=Αξιός) ή Βαρντάρσκα στα σλαβικά:

 

Εναλλακτικά, αν δεν τους αρέσει αυτό το όνομα, τους προτείνουμε ένα άλλο όνομα με το οποίο θα τιμήσουν και εκείνον τον αλήστου μνήμης οπερετικό στρατάρχη (!) ο οποίος εφηύρε και κατασκεύασε όλο αυτό το παραμύθι των μακεδόνων των σκοπίων.

ΔΕΕ

 

Πηγή: http://ethnologic.blogspot.com/

 

Αλβανικοί μεγαλοϊδεατισμοί

Χάρτης των αλβανικών διεκδικήσεων

Ο διαμελισμός της Ελλάδος

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Οι ανίκανες και εθνικά επικίνδυνες κυβερνήσεις της χώρας μας των τελευταίων δεκαετιών, έχοντας υιοθετήσει το ανιστόρητο και αφελές δόγμα εξωτερικής πολιτικής "Η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτε, αλλά και δεν παραχωρεί τίποτε", εισέπραξαν όχι μόνον τον γενικό καγχασμό και την περιφρόνηση των μεγάλων δυνάμεων, αλλά έδωσαν το σύνθημα για την διεκδίκηση ακόμα και από κράτη-οπερέτες (Σκόπια, Αλβανία) τμημάτων του ελλαδικού χώρου.

Σημειολογικά, όπως μου εξήγησε πριν από χρόνια ένας φίλος μου στο εξωτερικό, λάτρης της χώρας μας και του ελληνικού πολιτισμού, αυτή η έκφραση γίνεται αντιληπτή από τον οποιοδήποτε ξένο παράγοντα, πολιτικό, διπλωμάτη, στρατιωτικό κ.λπ. ότι η Ελλάδα έχοντας αποσπάσει από τους γείτονές της εδάφη που δεν της ανήκαν και τα οποία κάλυψαν το μέγιστο των επιδιώξεών της, αρνείται να τα επιστρέψει και αυτός είναι ο λόγος που κραυγάζει ότι "δεν παραχωρεί τίποτε". Σήμερα όμως, που ζούμε σε μια "εποχή συνεννόησης και αλληλοκατανόησης μεταξύ των λαών", αυτή η στάση της Ελλάδος κρίνεται ως απαράδεκτη και επιτέλους πρέπει οι Έλληνες να βάλουν "λίγο νερό στο κρασί τους" και να κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να μη επιδεικνύουν αυτήν την αδιάλλακτη στάση.

Νομίζω ότι κάτω από αυτό το απόλυτα λογικό πρίσμα για τους ξένους, σε σχέση με το βλακώδες δόγμα της εξωτερικής μας πολιτικής, γίνεται εύκολα αντιληπτό το γιατί όλα αυτά περί ιστορικών δικαιωμάτων κ.λπ., κ.λπ. ακούγονται στο εξωτερικό ως ύποπτα και θεωρούνται "ελληνικές πονηριές" από τον μέσο πολίτη κάθε χώρας, ο οποίος βέβαια δεν είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει όλες τις λεπτομέρειες της ελληνικής ιστορίας και που δεν τον ενδιαφέρουν κιόλας. Ακολουθώντας την απλή λογική και την αφειδώς διοχετευόμενη προπαγάνδα των γειτόνων μας από Πανεπιστημιακούς, "Ιστορικούς", από "Ερευνητικά Ιδρύματα", "Ινστιτούτα" κ.λπ. πείθεται εύκολα ότι επιτέλους κάτι πρέπει να επιστρέψουν οι άπληστοι Έλληνες.

Φτάσαμε λοιπόν σήμερα να διεκδικούν σχεδόν όλοι οι γείτονές μας κάτι από τα ελληνικά εδάφη και εμείς να επιμένουμε ότι "δεν διεκδικούμε τίποτε" και να αφήνουμε στην τύχη τους τον ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου, της Πελαγονίας (Σκόπια), της Ίμβρου και Τενέδου, της Κωνσταντινούπολης, της Αιγύπτου, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας ή των χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, μη τυχόν και παρεξηγηθούμε! Βεβαίως, στα περισσότερα από τα μέρη που προαναφέρθηκαν, ο ελληνισμός έχει χαθεί οριστικά και σύντομα θα εξαφανισθεί και από τα υπόλοιπα και εμείς κεχηνότες θα θαυμάζουμε κάποιους Τούρκους συγγραφείς, τραγουδιστές ή "διανοούμενους" που γράφουν άρθρα ή κάνουν δηλώσεις για τους "ρωμιούς" που χάθηκαν και έχασε η "Ισταμπούλ" το χρώμα της και το κοσμοπολίτικο στοιχείο της!!!

Παρουσιάζουμε σήμερα μια ανάλογη περίπτωση από την "φίλη" Αλβανία που έχει μπει από καιρό στον χορό των διεκδικήσεων εις βάρος μας, έχοντας πρακτικά εξαλείψει το ελληνικό στοιχείο σε μεγάλο βαθμό, οπότε με θράσος χιλίων πιθήκων διεκδικεί σήμερα δικαιώματα για τους εγκληματίες και συνεργάτες των Γερμανο-Ιταλών κατακτητών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Τσάμηδες, αλλά και μιμούμενη τους ξεσαλωμένους Σκοπιανούς, άρχισε να προβάλλει την αλβανική καταγωγή και εθνικότητα του Βασιλέα Πύρρου της Ηπείρου (!), ακόμα και του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του πατέρα του Φιλίππου Β΄ !!!

Κυκλοφόρησε μάλιστα και νόμισμα με την κεφαλή του Μ. Αλεξάνδρου, ο οποίος δεν ήταν προφανώς Έλληνας, αλλά Αλβανός, η δε μητέρα του Ολυμπιάδα ήταν γνήσια αλβανίδα από την Ήπειρο, όπου από τα πανάρχαια χρόνια κατοικούσαν μόνον Αλβανοί!

Νομίζω ότι δεν έχω να προσθέσω τίποτα περισσότερο...
ΔΕΕ

Νόμισμα των 100 λεκ της Αλβανίας με την κεφαλή του Μ. Αλεξάνδρου!

Πηγή: http://ethnologic.blogspot.com/2010/04/blog-post_12.html

Εθνικές Επέτειοι

Πηγή: http://ethnologic.blogspot.com/2010/03/25.html

Παρουσιάζουμε με την ευκαιρία της εθνικής μας επετείου ένα αξιολογότατο κείμενο ενός προβληματισμένου συνέλληνα, με την προτροπή μας να μελετηθεί και όχι απλώς να διαβαστεί. Διατηρήσαμε χωρίς επεμβάσεις την ορθογραφία του πρωτοτύπου, λόγω της σκοπιμότητας των ορθογραφικών επιλογών του συγγραφέα και των όσων σημειολογικά υποκρύπτουν αυτές, με τις οποίες εξ άλλου συμφωνούμε απόλυτα.

ΔΕΕ

Προς μία διερεύνηση μίας άλλης 25ης Μαρτίου

Είναι αποδεδειγμένο -κυρίως μέσα από πραγματιστικά κριτήρια-ότι η ιστορία δεν γίνεται και δεν μπορεί να προχωρήσει με το αν. Θα έλεγα όμως ότι αυτή η καθαρά εμπειρική θέση είναι άστοχη και πολύ πεζή-υλιστικά πεζή. Αν σκεφθούμε ότι η ιστορία είναι σύνολο απείρων θεωρητικών και πρακτικών παραμέτρων, μία μόνο εκ των οποίων είναι η εσχατολογική πρόοδος –βασικός παράγοντας θαυμασμού της ιστορίας-σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι και οι σκέψεις μετά το γεγονός είναι ιστορία. Κυρίως αυτές οι μεταϋπάρχουσες σκέψεις μπορούν μελλοντικά να δημιουργήσουν μια νέα ιστορία η οποία σε πολλά θα είναι απαλλαγμένη από λάθη και χειρισμούς του παρελθόντος. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι απορρίπτει κανείς τα ήδη γεγονότα. Τουναντίον. Τα σέβεται και προσπαθεί να εκμαιεύσει μυστικές σκέψεις και νέες πράξεις που επειδή τότε δεν έγιναν τώρα μπορεί να δώσουν λύσεις σε σημαντικά ζητήματα που αναφύουν στο διάβα των αιώνων.

Ας διατυπώσουμε την παρακάτω θέση. Τι σημαίνει «είμαι σκλαβωμένος;» Τελικά οι Έλληνες ήμασταν σκλαβωμένοι στους τούρκους; Η απάντηση είναι όχι. Καλλίτερα. Εξωτερικά, ως καθημερινοί πολίτες μέσα σε μία πολιτεία συγκεκριμένων ενεργειών και δυνατοτήτων ήμασταν σκλαβωμένοι. Εσωτερικά όμως ο Ελληνισμός, η πηγή πολιτιστικής και ιστορικής ζωής για τους Έλληνες, ουδέποτε σκλαβώθηκε στους τούρκους για τον πολύ απλό λόγο ότι ο διαχρονικός καθαρά πνευματικός και αξιακός λόγος προχωρεί ως απόλυτη εσωτερικότητα, χωρίς να υπακούει στους κανόνες του χωροχρόνου και της ύλης. Αντιθέτως αναπτύσσει και αναπτύσσεται. Οι Έλληνες, ως βασικός φορέας αυτού του λόγου, μέσα από νέες φόρμουλες και σε διαρκή σχέση με το φιλοσοφικό λόγο της δύσης, συνέχισαν να αναπτύσσουν την φιλοσοφική και πολιτιστική κληρονομιά. Από αυτή την πλευρά φυσικά –και δεν γινόταν αλλοιώς-ποτέ ο Ελληνισμός δεν σκλαβώθηκε στους τούρκους. Αυτή την υπερβατική δυνατότητα του Ελληνισμού ελεύθερος να πορεύεται στους αιώνες, αυτός να κατακτά με την κουλτούρα του έθνη και πολιτισμούς διακηρύσσει κατά περίφημο τρόπο ο Ευσέβιος, επίσκοπος Καισαρείας ο οποίος στην Ευαγγελική προπαρασκευή γράφει «μόνη γάρ η Ελλάς αψευδώς ανθρωπογονεί, φυτόν ουράνιον και βλάστημα θείον ηκριβωμένον, λογισμόν αποτίκτουσα οικοιούμενον επιστήμηι».

Είναι ιστορικά βεβαιωμένο ότι το αξιακό τρίγωνο του Ελληνικού Λόγου –η Ιδέα εξωτερικεύεται στη Φύση (η φύση ας νοηθεί ως σύνολο δυνητικών ανθρωπίνων ιδιοτήτων)και δι’ αυτής εσωτερικεύεται στον άνθρωπο(ο οποίος πορεύεται με συγκεκριμένο σύστημα σκέψεων και αξιών)έθεσε τις βάσεις του ανθρωπίνου πολιτισμού μέσα από τρείς διάδοχες φάσεις και ιστορικές στιγμές. Η πρώτη στιγμή είναι το πέρασμα από την αφαιρετική μυθολογία προς τη συγκεκριμένη ιστορική στιγμή, η δεύτερη η ανάλυση αυτής της στιγμής διά της εξωτερικής φύσεως και η τρίτη η εφαρμογή όλων αυτών στην ανθρώπινη προσωπικότητα. Βλέπουμε για παράδειγμα σήμερα την έντεχνη προσπάθεια ταύτισης του ανθρώπου με τον τρόπο της ηλεκτρονικής φύσης, σημείο το οποίο ίσως σηματοδοτήσει τη δυνατότητα ο άνθρωπος να ελέγξει πλήρως το ζωτικό του χώρο. Είναι όμως σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι αυτό το στάδιο είναι το έσχατο στάδιο του πλήρως διαστρεβλωμένου Ελληνικού Λόγου ο οποίος κατάντησε πλέον εργαλειακός –για να θυμηθούμε και τον Χόρκχάϊμερ- και τίποτε άλλο.

Συνειδητοποιούμε λοιπόν τις τεράστιες δυνατότητες του Ελληνικού κουτιού της Πανδώρας που φέρει τον τίτλο «Λόγος». Στις απαρχές της Αναγέννησης, της Διαμαρτύρησης και του Διαφωτισμού από το κουτί αυτό εξήλθαν οι δυνάμεις εκείνες οι οποίες κατηύθυναν τη γένεση του δυτικού πολιτισμού (μέσω των παραπάνω σταδίων) μόλις και πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι ο εφευρέτης του Εγώ, ο Σωκράτης (εν οίδα ότι ουδέν οίδα) επανήλθε κάτω από την καρτεσιανή μορφή του παραπάνω ρητού, το οποίο τώρα διατυπώνεται και πάλι υποκειμενικά αλλά θετικά «εν οίδα ότι σκέφτομαι», η στιγμή της καθαρά εγωϊστικής σύγχρονης ανθρώπινης λογικής όρθιας στάσης μόλις άρχισε και τις συνέπειές της τις βιώνουμε σήμερα.

Το ερώτημα είναι σαφές. Αυτή η διαχρονική δύναμη του Ελληνικού Λόγου τι δυνατότητες οικουμενικής εξάπλωσης και λογικής ένωσης των λαών είχε στο λυκαυγές του 18ου και 19ου αι; Μπορούμε να μιλήσουμε για μία παγκόσμια λογική κοινότητα σε μία εποχή όπου η Δύση απέκτησε για πρώτη φορά δύο πολύ ισχυρά όπλα. Ιδέες από την μία πλευρά και πλούτο μέσα από τη βιομηχανική επανάσταση από την άλλη.

Υποστηρίζουμε λοιπόν ότι ο Ελληνικός Λόγος, αυτός που όπως είδαμε και ξέρουμε κυριάρχησε στη Δύση είχε τη δυνατότητα θέσπισης μιάς οικουμενικής έλλογης κοινότητας η τουλάχιστον τη δυνατότητα μιάς υγιούς οικουμενικής έλλογης σύγκρισης. Αυτό όμως σίγουρα θα είχε μία αναπόφευκτη συνέπεια. Σαφώς την επανίδρυση του Ελληνικού κράτους, το οποίο με βάση την ιστορική συμμετοχή του στην παραπάνω οικουμενικότητα του λόγου θα ήταν και πάλι σε θέση να δώσει κρατική υπόσταση σε χαμένες αρχαιοελληνικές και βυζαντινές πατρίδες. Είμαστε στο 18 ο αι. μπροστά σε ένα Ελληνικό Έθνος που με τη σκέψη του κυβερνά τη Δύση-όλα τα συντάγματα των μεγάλων επαναστάσεων στηρίχθηκαν επάνω στα πολιτειακά γραπτά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη-άρα υπάρχει η δυνατότητα αυτό το έθνος να δώσει μία ανάλογη κρατική οντότητα. Η Οθωμανική αυτοκρατορία στηρίχθηκε στο Ελληνικό πολιτειακό μοντέλο, οι Έλληνες Φαναριώτες την κυβερνούν οι οποίοι την έχουν αρκετά ποτίσει με Ελληνικές ιδέες. Πολλαπλώς σαπισμένη και διαλυμένη ιστορικά θα καταπέσει και ο Ελληνισμός θα ξαναβγάλει στα ιστορικά του μέρη καρπούς. Αυτό το μοντέλο εξάλλου δοκιμάσθηκε με επιτυχία στη σημερινή Ευρώπη από τους άρχοντες του κόσμου αυτού. Δεν είχαμε καμμία επανάσταση μαρξιστικού τύπου, αλλά η κυβερνώσα ουσιαστικά τον κόσμο αριστερά σήμερα αλλοίωσε τα πάντα και τα παρέδωσε στον υλικό καιάδα.

Άρα το πέρασμα στην ανασύσταση του Νεοελληνικού κράτους, το οποίο θα έπαιρνε την ιστορική σκυτάλη σε πνεύμα και έκταση από το σημείο ακριβώς από το οποίο την άφησε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ήταν αδήριτη ιστορική διαδικαστική ανάγκη χωρίς τη μεσολάβηση καμμίας επανάστασης. Συζητάμε για μία εσωτερική πολιτιστική επανάσταση η οποία θα αναστήσει τη νέα μορφή του Ελληνισμού επάνω στις ρίζες των μεγάλων αυτοκρατοριών του Ελληνισμού. Η επανάσταση του λόγου θα αρκούσε ώστε η αυτοφυής πολιτισμική έλλειψη των οθωμανών να οδηγούσε στην πλήρη κατάληψη του κράτους από Έλληνες-η Ελληνική κουλτούρα εξάλλου δημιούργησε το οθωμανικό κράτος - οι οποίοι πλήρως στο μυαλό τους είχαν την ανασύσταση του Νεοελληνικού κράτους. Συζητάμε όμως για την ανασύσταση ενός ελληνικού κράτους το οποίο θα κάλυπτε κρατικά όλες τις περιοχές όπου εθνικά είχε σπαρεί ο Ελληνικός λόγος –το σενάριο αυτό τρομοκρατούσε τους Ευρωπαίους (αυτό περίτρανα αποδείχθηκε στην απέλπιδα προσπάθεια του πλήρως πολιτικοποιημένου Φαλμεράγιερ, ο οποίος ό,τι υποστήριξε το υποστήριξε στην πιο κατάλληλη για τους ταγμένους ανθέλληνες εποχή). Ο Ελληνισμός του 18ου αι. είχε πολιτισμικά, πολιτειακά και ιδεολογικά πλήρως κυριαρχήσει επάνω στους οθωμανούς ώστε το πέρασμα σε ένα μεταβυζαντινό νεοελληνικό κράτος-και με τη χρήση μιάς απλής πολιτειακής εξέγερσης η οποία θα αποκαθιστούσε την υγιή διαβίωση όλων κάτω από τις αιώνιες αξίες του Ελληνισμού, ο οποίος θα έδινε και πάλι τη δική του ετικέτα στο νέο αυτό κράτος - τρομοκρατούσε τους ευρωπαϊκούς κύκλους οι οποίοι ξαφνικά έπρεπε να σκεφθούν ένα δρόμο προς την Ανατολή παντελώς ξεχασμένο-λόγω των οθωμανών-διαμέσου των βαλκανίων, αλλά και ένα μεταβυζαντινό νεορθόδοξο τόξο Ελλήνων, Σλάβων και Ρώσων που θα έφερνε άλλες παντελώς ισορροπίες σε ένα κόσμο ο οποίος με βάση τη βιομηχανική επανάσταση θα περνούσε στις πολλαπλές γεωοπολιτικές ευκαιρίες ανάπτυξης με βάση την τεχνολογία. Δεν είναι τυχαίο ότι γρήγορα οι Έλληνες ελέγχθηκαν από τους βασιλείς της Ευρώπης και η Ρωσία από τους μπολσεβίκους.

Ας δούμε στα στενά όρια της εργασίας αυτής, τεκμήρια πηγών για όσα εδώ υποστηρίζουμε. Οι πηγές λοιπόν ξεκάθαρα αναφέρουν ότι από τον 16ο έως τον 18ο αι οι οθωμανοί μέσα από επαχθείς για αυτούς διαπραγματεύσεις και διομολογήσεις παρέδωσαν σε Ευρωπαίους και ειδικά Γάλλους τα οικονομικά ηνία της αυτοκρατορίας τους. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι –διά των Ελλήνων-είχαν πλήρη πολιτειακή σύλληψη στο μυαλό τους σε αντίθεση με τους οθωμανούς. Εξάλλου τώρα το πολιτειακό μέρος των οθωμανών το ήλεγχαν οι φαναριώτες (γενικά κυβερνούσαν εξισλαμισμένοι Έλληνες, κρυπτοχριστιανοί, Φαναριώτες κ.λ.π). Επιβαλλόταν λοιπόν οι Ευρωπαίοι να αποδεχθούν τα αιώνια εθνικά δίκαια του Ελληνισμού στην περιοχή, ένα εκ των οποίων ήταν και η ανασύσταση του Νέου Ελληνικού κράτους.

Ο Ίων Δραγούμης είναι γνωστό ότι δεν είχε στο μυαλό του το γνωστό ικετευτικό προς τους Ευρωπαίους, μεταεπαναστατικό Νεοελληνικό κράτος, το οποίο σιγά-σιγά πήρε ό,τι πήρε και έχασε ό,τι έχασε-περιοχές που εθνολογικά άρα κρατικά είναι πάντα Ελληνικές (Ανατολική Θράκη, Μικρά Ασία, Βόρειος Ήπειρος). Γι’ αυτό εξάλλου ήταν και φανατικός αντιβενιζελικός. Το όραμά του είναι γνωστό (μέσα από τα έργα του «Ελληνικός πολιτισμός», «Όσοι ζωντανοί»). Η πίστη του στον Ελληνικό κοινοτισμό είναι παράγοντας λησμονημένος μέσα στα χρόνια όσον αφορά τη σπουδαιότητά του. Οι κοινότητες διαφυλάσσουν τη σωστή μίξη έθνους και κράτους και δεν αφήνουν το δεύτερο να κατασπαράξει το πρώτο μέσα από το θάνατο των μικρών τόπων και της παράδοσης (γι’ αυτό και μανιωδώς οι σημερινοί κυβερνώντες του προτεκτοράτου που εξωτερικά έχει το όνομα Ελλάδα αγωνιωδώς πολεμούν για το τελικό κτύπημα του «Καλλικράτη»). Μέσα από τον κοινοτισμό και την Ορθοδοξία ο αιώνιος Ελληνικός Λόγος θα διαποτίζει και θα καθοδηγεί το μεγάλο σπίτι του Ελληνισμού αυτό που τελειοποιήθηκε μέσα από τη μετάδοση αυτού του Λόγου από το Μέγα Αλέξανδρο και την τελική του καλλιέργεια στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Όλος αυτός ο χώρος και ο πολιτισμός θα μπορούσαν να στεγάσουν τη Νέα Ελληνική Πολιτεία, η οποία θα αναβίωνε τα πραγματικά και πολιτιστικά όρια του Νέου Ελληνισμού. Είναι τέτοια η υπεροχή του Ελληνικού Λόγου ώστε αυτή η κατάληξη ενός τέτοιου κράτους θα ήταν νομοτελειακό ιστορικό γεγονός. Η μετάβαση σε ένα τέτοιο status quo θα μπορούσε να γίνει μέσα από τη συνύπαρξη όλων των λαών κάτω από την υπεροχή του Ελληνικού Λόγου. Ήδη ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός δεν είχε κάτι αντίστοιχο μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και μέσα από μία διαλεκτική με την φιλοσοφική και θεολογική παράδοση του Ελληνισμού θα μπορούσε να αναγεννήσει το νέο Ελληνικό κράτος της μεγάλης Ανατολής ,το οποίο θα έβγαινε μέσα από το αναπόφευκτο πέρας της εξωτερικής οθωμανικής κυριαρχίας, δυνατό και έτοιμο να αναλάβει τις ευθύνες της νέας του ιστορικής αποστολής. Η μετάβαση θα γινόταν κατά απόλυτα νομοτελειακό τρόπο διότι οι Έλληνες μέσα από την ανάπτυξη του πνεύματος και τη νέα συγκρητική σπορά του Λόγου ήταν έτοιμοι να ξανακυβερνήσουν ένα κράτος διάδοχο του Βυζαντινού. Οι οθωμανοί είχαν επιτελέσει την ιστορική τους αποστολή, δεν μπορούσαν να διαχειρισθούν ένα νέο κράτος μιάς ενωμένης Ανατολής, το οποίο πλέον ήταν μπροστά σε νέες προκλήσεις (οικονομικές, πολιτιστικές και πολιτικές γενικότερα). Πραγματικά θα ήμασταν μάρτυρες ενός εντυπωσιακού ιστορικού γεγονότος, οι οθωμανοί μόνοι τους θα παρέδιδαν διαχρονικά και σταδιακά την εξουσία του νέου μεγάλου Ελληνκού κράτους, διαδόχου του Βυζαντινού στους Έλληνες (το έκανε ο σουλτάνος με τους Άγγλους το 1920 περίπου)-δεν είναι τυχαίο ότι ο Ρήγας παρέδωσε και μέσα από τους χάρτες του ολοκληρωμένο σχέδιο ενός Παμβαλκανικού κράτους όπου ο Ελληνικός Λόγος θα κυριαρχούσε και όλοι οι Έλληνες θα ήσαν ενωμένοι με όμορους λαούς κάτω από αυτόν, αυτό ήταν σε βάθος χρόνου νομοτελειακό στην τελική του έκβαση-όπως οι Ρωμαίοι το έκαναν με τον Κάμιλλο προκειμένου αυτός να επιστρέψει από την εξορία και να τους σώσει. Αυτό μπορεί δυστυχώς να μην έγινε με το νέο Ελληνικό κράτος το οποίο «απελευθερώθηκε» από τους Τούρκους προκειμένου να γίνει ευρωπαϊκό προτεκτοράτο, έγινε όμως μέσα στα σπλάχνα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο σουλτάνος, αιχμάλωτος και ευτελισμένος από τους ευρωπαίους, αργά και σταθερά έδωσε την εξουσία της πάλαι ποτέ οθωμανικής αυτοκρατορίας στον κεμάλ, τον οποίο χωρίς κανένα τελικά πρόβλημα αποδέχθηκαν οι σύμμαχοι-εννοείται ότι τελικά μόνο οι Έλληνες πολέμησαν μαζί του.

Η επανάσταση της 25ης Μαρτίου 1821, αποτελεί έναν απόλυτα χρυσό κρίκο στην διηνεκή Ελληνική αλυσίδα. Από εκεί και πέρα. Σε αυτή τη χρονική στιγμή αλλά και αργότερα. Όλες μα όλες οι δυνάμεις –όλων των ειδών και τύπων-του Ελληνικού έθνους δεν ήσαν ενωμένες μπροστά στη δημιουργία ενός Ελληνικού κράτους διαδόχου του Βυζαντινού-το οποίο τουλάχιστον από τους Μακεδόνες και μετά είχε εντονότατη Ελληνική συνείδηση. Η χρονική στιγμή για την οποία συζητάμε δεν βρήκε όλους τους Έλληνες με σταθερό σχέδιο το οποίο θα στηριζόταν στην μακραίωνη ελληνική παράδοση και το οποίο θα οδηγούσε σε ένα μεγάλο αποτέλεσμα-εκτός εάν θεωρούμε το κράτος της 3ης Φεβρουαρίου 1830 αντάξιο των Ελλήνων. Σε ένα μεγάλο αποτέλεσμα που θα επιφύλασσε μία Ελληνική συνέχεια ανάλογη της Αρχαίας Ελλάδας και του Βυζαντίου. Αναπόφευκτα λοιπόν θα ευχαριστήσουμε τους μεγάλους αγωνιστές για την περιφανή νίκη τους κατά των οθωμανών. Όμως θα μπορούσαμε να ευχαριστούμε ακόμη περισσότερους ανθρώπους για το ότι θα μπορούσε να επανιδρυθεί μία νέα Μεγάλη Ελλάδα. Χωρίς βέβαια να ακυρώνουμε τις μυστικές -ευρωπαϊκές στο όνομα- δυνάμεις που λυσσωδώς δεν άφησαν αυτούς τους Έλληνες ανθρώπους να αποδείξουν την αλήθεια των όσων σε αυτή την εργασία υποστηρίξαμε.

Β.Δ.Μακρυπούλιας.
Δρ.φιλοσοφίας.
http://users.sch.gr/makripulias

Γεωπολιτική-Γεωστρατηγική

Η απειλή γεωστρατηγικής χρεοκοπίας της Ελλάδας 

Ποιοι θέλουν να "σβήσουμε" ως δύναμη και ποιοι όχι

Πρωτοδημοσιεύθηκε:  21-03-2010        15:25:11

Με γεωπολιτική/γεωστρατηγική «πτώχευση» απειλείται άμεσα η χώρα ως αποτέλεσμα της άθλιας πολιτικής και οικονομικής διαχείρισης που επιφύλασσε στην Ελλάδα η ελίτ που κατέχει την διαχείρισή της. Η Γιουγκοσλαβία - στην καλύτερη περίπτωση η Βουλγαρία - είναι ορισμένα από τα παραδείγματα χωρών που «έδυσαν» γεωστρατηγικά γιατί δεν κατάφεραν να αποτρέψουν τον σχεδιασμό που υπήρχε σε βάρος τους. Από τα οικονομικά προβλήματα μπορείς να ξεφύγεις (ειδικά όταν δεν είναι στον βαθμό που περιγράφονται, τραγικά). Από την "γεωστρατηγική πτώχευση", ποτέ...

Πρακτικά ζούμε την «Ώρα Μηδέν» της μεταπολεμικής Ελλάδας: Μία διακριβωμένη συνολική χρεοκοπία του συστήματος, δηλαδή της πολιτικής και οικονομικής ελίτ που κυβερνούσε την χώρα από το 1944 μέχρι σήμερα (με εξαίρεση της επτάχρονη δικτατορία 1967-74), ένα διαρκές πολιτοκοοικονομικό έγκλημα σε βάρος της Ελλάδας που μας οδηγεί σε καταστάσεις για τις οποίες ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστούν είναι η προβολή της πατριωτικής συνείδησης του καθενός, η αντίληψη του καθενός μας για τον ρόλο του ως Έλληνα στην Ιστορία.

Όσοι μιλούν για «χρεοκοπία» της χώρας και για απώλεια της εθνικής κυριαρχίας παίζουν, ηθελημένα ή άθελά τους, το παιχνίδι των ξένων συμφερόντων που μοναδικός στόχος τους είναι η εξουδετέρωση της Ελλάδας από το στρατηγικό παίγνιο των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου. Στην καλύτερη η «βουλγαροποίησή» της, στην χειρότερη η «γιουγκοσλαβοποήσή της»: Η άλλοτε «Πρωσσία των Βαλκανίων», η πανίσχυρη Βουλγαρία της εποχής του Συμφώνου της Βαρσοβίας, σήμερα έχει εξαφανιστεί από τον γεωπολιτικό χάρτη. Ουσιαστικά χωρίς ένοπλες δυνάμεις, με την μισή βιομηχανία από αυτή που είχε πριν από 20 χρόνια, με απώλεια πληθυσμού 30% μέσα σε 20 χρόνια, με το μουσουλμανικό στοιχείο να στηρίζει ή να αποσταθεροποιεί κυβερνήσεις, ανάλογα με τις επιθυμίες της Άγκυρας.

Τα κράτη καμιά φορά προσωρινά χρεοκοπούν οικονομικά. Όχι συνολικά. Χρεωκοπούν όμως μόνιμα γεωστρατηγικά-γεωπολιτικά και αυτό είναι που πρέπει να αποφύγουμε πάση θυσία. Η Αργεντινή, η Ισλανδία, η Ουγγαρία, η Ουκρανία, ακόμα και η Τουρκία και πολλές άλλες χώρες έχουν χρεωκοπήσει πρακτικά σε οικονομικό επίπεδο. Η σχέση Τουρκίας και ΔΝΤ είναι μόνιμη εδώ και πολλά χρόνια. Αλλά η χώρα αντί να υποχωρεί έχει ισχυροποιηθεί γεωπολιτικά. Η Σοβιετική Ένωση χρεοκόπησε όχι σε οικονομικό επίπεδο, αλλά σε γεωστρατηγικό, το ίδιο ακριβώς και η πρώην Γιουγκοσλαβία. Από την οικονομική χρεοκοπία διασώζεσαι, από την γεωστρατηγική, ποτέ! Και η Γερμανία αυτή την στιγμή ακολουθεί έναντι της Ελλάδος συνταγή πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο που δίνει το μέτρο των κρίσιμων στιγμών, αλλά και εκδικείται την απληστία της εγχώριας οικονομικής ελίτ, είναι η στάση των ελληνικών τραπεζών απέναντι στο ενδεχόμενο της προσφυγής της χώρας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: Ο απόλυτος πανικός!

Οι ελληνικές τράπεζες, οι οποίες ευθύνονται στο μεγαλύτερο μέρος τους για την διαμόρφωση της οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα σήμερα, δίνουν αγώνα χαρακωμάτων για να ξεφύγουν από το ΔΝΤ, αλλά φαίνεται ότι είναι μάλλον αργά: Πιθανότατα θα ζητηθεί από την Τράπεζα της Ελλάδος να αναλάβει την διοίκηση και τον πλήρη έλεγχο των τραπεζών, όπως έγινε και στην Ουγγαρία, το μοντέλο χρηματοδότησης της οποίας επιλέγεται για να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα. Σε ότι αφορά την πολιτική ηγεσία, ουδείς μπορει να ισχυριστεί ότι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου που ανέλαβε τις τύχες της χώρας τον Οκτώβριο έχει πετύχει στην αποστολή της. Αν μετά από έξι μήνες διακυβέρνησης το μόνο που πετυχαίνει μία κυβέρνηση κράτους-μέλους της ευρωζώνης, είναι να οδηγήσει την χώρα στο ΔΝΤ (έστω και σε «μικτή» λύση με διμερείς συμφωνίες χρηματοδότης με άλλα μέλη της ευρωζώνης), τότε δεν έχει πετύχει την αποστολή της: Όλα δείχνουν ότι το πρώτο μετεκλογικό τρίμηνο της ευφορίας, χάθηκαν όλα. Αλλά ακόμα και τώρα, την ύστατη στιγμή γίνονται τεράστια λάθη: Ο, κατά τεκμήριο σοβαρός, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Λουκάς Παπαδήμος, εξέφρασε την κάθετη αντίρρησή του στην κυβέρνηση για τις «βλακείες που λέγονται για πιστόλια πάνω στο τραπέζι και τις φανφάρες περί ΔΝΤ».

Έτσι αναγκάστηκε ο Γιώργος Παπανδρέου την Παρασκευή να πάρει πίσω όσα έλεγε περί ΔΝΤ, αλλά μάλλον είναι αργά. Γενικά στην ΕΚΤ, κανείς δεν θέλει το ΔΝΤ, για έναν απλό λόγο: Είσοδος του ΔΝΤ στην ευρωζώνη σημαίνει αποτυχία της ευρωζώνης. Αυτό θα πιέσει το ευρώ (κάτι που επιθυμεί διακαώς η Γερμανία άσχετα με τις δημόσιες δηλώσεις Μέρκελ, Σόϊμπλε κλπ).

Κι εδώ αρχίζει το γεωπολιτικό παιχνίδι: Η Γερμανία σύρει την Ευρώπη σε μία συμπεριφορά έναντι της Ελλάδος, όπως έπραξε και το 1990-1991 με την πρώην Γιουγκοσλαβία. Η Γαλλία, όπως και τότε διαφωνεί, αλλά δεν μπορεί να επιβάλλει την θέση της. Η Ρωσία είναι κάθετα αντίθετη στην πίεση που ασκείται στην Ελλάδα. Ανησυχεί ότι η αποδυνάμωση της Ελλάδας θα ισχυροποιήσει την Τουρκία στο Αιγαίο, αλλά και σε άλλες περιοχές ρωσικού ενδιαφέροντος. Οι ΗΠΑ παρακολουθούν χωρίς να έχουν συγκεκριμένη στρατηγική. Το πλήγμα που δέχθηκαν οι ΗΠΑ με την οικονομική κρίση του 2008-2009 είναι τόσο βαρύ που το «θηρίο» ακόμα δεν έχει σταθεί στα πόδια του. Σε άλλες εποχές το «Ζήτω η Ελλάς» που ανέκραξε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα θα είχε σεισμικά, θετικά, αποτελέσματα σε όλους τους τομείς. Τώρα ακούστηκε περισσότερο σαν γραφική κορώνα Ελληνοαμερικανού συνταξιούχου γερουσιαστή σε συγκέντρωση επαρχιωτών ομογενών.

Σε σύσκεψη που έγινε στις αρχές Φεβρουαρίου στην Μόσχα, εν αναμονή της επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού, συζητήθηκε σε υψηλό επίπεδο η πολιτική της Ρωσίας έναντι της Ελλάδος, αλλά και συνολικά στην περιοχή αυτή. Υπήρξαν τεκμηριωμένες εκτιμήσεις ότι «Η Ελλάδα καταρρέει» και όταν λέμε «καταρρέει» δεν εννοούσαν οικονομικά, αλλά γεωστρατηγικά. Αυτές οι εκτιμήσεις ακολουθήθηκαν από σενάρια όπως η απόκτηση του ελέγχου του Α.Αιγαίου από την Τουρκία και η γεωστρατηγική εξουδετέρωση της Ελλάδας. Η απόκτηση του ελέγχου του Α.Αιγαίου από την Τουρκία θα σήμαινε ότι «Ο έλεγχος των Στενών από την Άγκυρα θα επεκταθεί μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο». Οι συγκεκριμένες διαπιστώσεις ήταν αρκετές για να καμφθούν οι αντιρρήσεις εκείνων των κύκλων της Μόσχας που ήθελαν το «πάγωμα» των ελληνορωσικων σχέσεων με αφορμή της αναβλητική συμεριφορά των δύο τελευταίων ελληνικών κυβερνήσεων στο θέμα των αγωγών και της διακρατικής συμφωνίας για τα BMP-3HEL.

Είναι γεγονός ότι υπάρχουν ισχυροί κύκλοι στη Μόσχα που ευνοούν αρνητικές συμπεριφορές προς την Ελλάδα θεωρώντας την χώρα «αδύναμο κρίκο». Η ρωσική πολιτική σχολή είναι καθαρά «ψυχρή» και πραγματιστική σε αντίθεση π.χ. με την αμερικανική που πολλές φορές κατά την ιστορική διαδρομή αποδείχθηκε ότι επηρεαζόταν από «συναισθηματικούς» παράγοντες.

Αποκαλύπτουμε ότι τέθηκε στις αρχές Μαρτίου ακόμα και θέμα ματαίωσης από ρωσικής πλευράς της επίσκεψης του Έλληνα υπουργού Εθνικής Άμυνας στην Μόσχα στις 29-31/03/2010, λόγω «μη ικανοποιητικής εξέλιξης βάσει των υποσχέσεων που δόθηκαν για το πρόγραμμα του BMP-3HEL» του οποίου η διαπραγμάτευση κοντεύει να κλείσει τριετία!

Με προσωπική απόφαση του Β. Πούτιν η επίσκεψη τελικά θα πραγματοποιηθεί, όπως και με προσωπική του απόφαση εκδόθηκε η πρωτοφανής ανακοίνωση της Παρασκευής που χαρακτηρίζεται η Ελλάδα «Βασικός οικονομικός και εμπορικός εταίρος της Ρωσίας». Στην Μόσχα κρίθηκε ότι θα έπρεπε άμεσα να υπάρξει ένα αντίβαρο στην γερμανική στάση που απειλεί και στην περίπτωση της Ελλάδας τα πάγια συμφέροντα της Ρωσίας, όπως συνέβη το 1991 και με την πρώην Γιουγκοσλαβία.

Οι Ρώσοι δεν είναι αρνητικοί για το ΔΝΤ, για τον λόγο ότι το χρηματοδοτούν και έχουν ισχυρό λόγο στις αποφάσεις του. Την ίδια θέση με αυτή της Ρωσίας έχει και η Γαλλία. Για την κυβέρνηση Σαρκοζί Ελλάδα και Κύπρος είναι τα μοναδικά αναχώματα σε μία Τουρκία που εκτινάσσεται σαν ελαττήριο.

Σε αυτή την ιστορική συγκυρία, κατά έναν παράξενο τρόπο, μία χώρα με την οποία μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 δεν είχαμε ούτε διπλωματικές σχέσεις, λόγω μιάς "ανίερης" "συμπαράταξης" συντηρητικών νεοορθόδοξων κύκλων και αριστεράς, αυτή η χώρα, το Ισραήλ, σε αυτή την στιγμή του μείζονος γεωστρατηγικού κινδύνου για την Ελλάδα, έχει συμπήξει μία στενή συμμαχία με την Αθήνα. Για λόγους καθαρού κρατικού συμφέροντος του, το Τελ Αβίβ, στηρίζει την Ελλάδα με διάφορους τρόπους...

Το ζήτημα λοιπόν είναι κατά πόσον η χώρα μέσα σε κλίμα οικονομικής χρεοκοπίας θα μπορέσει να αποφύγει την γεωστρατηγική χρεοκοπία. Από τα όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο τον τελευταίο μήνα, φαίνεται ότι η Άγκυρα εκτιμά ότι τώρα είναι η ώρα να προωθήσει τις επιδιώξεις της. Εντελώς ψυχρά, μπορούμε να πούμε ότι δεν υπάρχει καταλληλότερη στιγμή από το 1974 και μετά για την Τουρκία από την σημερινή. Απλώς περιμένουν τα χειροτερεύσουν τα πράγματα. Για την ώρα η ελληνική στρατιωτική ισχύς δεν τους επιτρέπει να έχουν την «σιγουριά» που θα ήθελαν στην επίτευξη των στόχων τους. Θα περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία...

Θα τους την δώσουμε;

Πηγή: http://hellenicinterest.blogspot.com/2010/03/blog-post_22.html